Zaburzenia równowagi u dziecka a Integracja Sensoryczna

Zaburzenia równowagi u dziecka a Integracja Sensoryczna – kiedy warto przyjrzeć się bliżej?

Zaburzenia równowagi u dziecka mogą objawiać się częstym potykaniem, przewracaniem, niepewnym chodzeniem po schodach, unikaniem huśtawek, trudnością ze staniem na jednej nodze albo problemami podczas jazdy na rowerze. U części dzieci trudności są szczególnie widoczne na placu zabaw, podczas zajęć ruchowych lub w sytuacjach wymagających szybkiej zmiany pozycji ciała.

Równowaga nie zależy od jednego układu. Aby dziecko mogło stabilnie stać i poruszać się, organizm musi jednocześnie wykorzystywać informacje pochodzące z układu przedsionkowego, wzroku, czucia głębokiego, mięśni i stawów oraz odpowiednio planować reakcję ruchową.

Jedną z możliwych przyczyn trudności z równowagą mogą być problemy w przetwarzaniu informacji sensorycznych. Nie oznacza to jednak, że każde dziecko, które często się przewraca albo nie lubi huśtania, ma zaburzenia Integracji Sensorycznej.

Podobne objawy mogą mieć również przyczyny związane z rozwojem ruchowym, napięciem mięśniowym, wzrokiem, słuchem, układem przedsionkowym, ortopedią lub neurologią. Dlatego zawsze warto oceniać cały obraz funkcjonowania dziecka.

Jeżeli mieszkasz w Niepołomicach lub okolicach i zauważasz, że trudności z równowagą występują razem z problemami z koordynacją, nietypową reakcją na ruch, dużą potrzebą skakania i kręcenia albo innymi objawami sensorycznymi, możesz skonsultować dziecko w Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach.

W tym artykule wyjaśniamy, od czego zależy równowaga, jaki może mieć związek z Integracją Sensoryczną, jakie objawy warto obserwować i kiedy warto rozważyć profesjonalną diagnozę.

Zobacz również: Co to jest Integracja Sensoryczna?

Jak rozwija się równowaga u dziecka?

Równowaga rozwija się stopniowo wraz z dojrzewaniem układu nerwowego i zdobywaniem doświadczeń ruchowych. Dziecko uczy się stabilizować ciało podczas siedzenia, stania, chodzenia, biegania, skakania i wykonywania coraz bardziej złożonych aktywności.

Rozwój równowagi jest potrzebny między innymi podczas:

• chodzenia po nierównej nawierzchni,
• wchodzenia i schodzenia ze schodów,
• biegania i zatrzymywania się,
• skakania,
• stania na jednej nodze,
• jazdy na rowerze,
• korzystania z placu zabaw,
• wspinania,
• kopania i łapania piłki,
• zmiany kierunku podczas ruchu.

Małe dzieci naturalnie przewracają się częściej, ponieważ dopiero uczą się kontrolować ciało. Z czasem ruch powinien jednak stawać się coraz bardziej płynny i stabilny.

Jak wyglądają zaburzenia równowagi u dziecka?

Trudności mogą mieć bardzo różne nasilenie. U jednego dziecka problem będzie widoczny tylko podczas bardziej wymagających aktywności, a u innego także podczas zwykłego chodzenia.

Rodzice mogą zauważyć, że dziecko:

• często się potyka,
• przewraca się częściej niż rówieśnicy,
• ma trudność ze staniem na jednej nodze,
• niepewnie schodzi po schodach,
• chwyta się ścian i poręczy,
• unika chodzenia po nierównej powierzchni,
• niechętnie korzysta z huśtawek,
• boi się wysokości,
• unika wspinania,
• ma trudność z jazdą na rowerze,
• niepewnie porusza się po drabinkach,
• ma problem z zatrzymaniem się po szybkim biegu,
• łatwo traci stabilność przy zmianie kierunku,
• ma trudność z przeskakiwaniem przeszkód,
• unika zabaw wymagających równowagi.

Warto obserwować nie tylko to, czy dziecko traci równowagę, ale również w jakich sytuacjach dzieje się to najczęściej.

Co odpowiada za utrzymanie równowagi?

Utrzymanie równowagi wymaga współpracy kilku systemów. Układ nerwowy łączy informacje z różnych źródeł i na ich podstawie odpowiednio ustawia ciało.

Układ przedsionkowy

Układ przedsionkowy dostarcza informacji o ruchu głowy, kierunku przemieszczania się oraz położeniu ciała względem grawitacji.

Wzrok

Wzrok pomaga oceniać położenie ciała względem otoczenia, przeszkód i innych osób.

Czucie głębokie

Propriocepcja dostarcza informacji z mięśni i stawów. Dzięki niej dziecko wie, w jakiej pozycji znajdują się poszczególne części ciała.

Układ ruchowy

Mięśnie muszą odpowiednio reagować na informacje sensoryczne i szybko korygować ustawienie ciała, gdy pojawia się utrata stabilności.

Jeżeli któryś z tych elementów nie działa wystarczająco sprawnie, dziecko może mieć trudność z utrzymaniem równowagi.

Układ przedsionkowy a Integracja Sensoryczna

Układ przedsionkowy jest jednym z ważnych układów sensorycznych. Receptory odpowiedzialne za odbieranie informacji o ruchu znajdują się w obrębie ucha wewnętrznego.

Informacje przedsionkowe pomagają dziecku określić:

• czy ciało się porusza,
• w jakim kierunku odbywa się ruch,
• jak szybko zmienia się pozycja,
• czy głowa pozostaje stabilna,
• jak ustawić ciało względem grawitacji.

Układ przedsionkowy współpracuje z wzrokiem, propriocepcją oraz układem ruchowym.

Trudności w przetwarzaniu informacji związanych z ruchem mogą powodować zarówno unikanie aktywności ruchowych, jak i bardzo intensywne ich poszukiwanie.

Dziecko boi się huśtawki – czy może mieć trudności sensoryczne?

Niektóre dzieci bardzo ostrożnie reagują na zmianę położenia ciała. Mogą obawiać się aktywności, w których stopy odrywają się od podłoża albo ciało porusza się w sposób trudny do przewidzenia.

Dziecko może unikać:

• huśtawki,
• zjeżdżalni,
• karuzeli,
• drabinek,
• wspinania,
• skakania z wysokości,
• przewrotów,
• chodzenia po niestabilnych powierzchniach.

Może bardzo mocno trzymać rodzica, poręcz lub element konstrukcji i długo przygotowywać się do wykonania nowego ruchu.

Niechęć do jednej konkretnej aktywności nie oznacza jednak automatycznie problemu sensorycznego. Znaczenie ma szerszy wzorzec zachowania.

Dziecko ciągle się kręci i huśta – czy to też może mieć związek z równowagą?

Tak. U części dzieci obserwuje się odwrotny wzorzec – bardzo dużą potrzebę ruchu.

Dziecko może:

• długo się huśtać,
• kręcić się wokół własnej osi,
• robić liczne fikołki,
• skakać z mebli,
• biegać po pomieszczeniu,
• zwisać głową w dół,
• ciągle szukać możliwości wspinania.

Może sprawiać wrażenie, jakby bardzo intensywny ruch nie powodował u niego zmęczenia.

Takie zachowanie może wiązać się z poszukiwaniem bodźców ruchowych, ale samo w sobie nie wystarcza do rozpoznania trudności Integracji Sensorycznej.

Więcej o poszukiwaniu bodźców przeczytasz w artykule Podwrażliwość sensoryczna u dziecka.

Czucie głębokie a równowaga

Równowaga nie zależy wyłącznie od układu przedsionkowego. Bardzo ważną rolę odgrywa również czucie głębokie.

Propriocepcja pomaga dziecku określić:

• gdzie znajdują się jego nogi,
• jak ustawione są stopy,
• czy kolano jest zgięte,
• jak mocno napiąć mięśnie,
• jak ustawić ciało przed skokiem,
• jak zareagować podczas utraty stabilności.

Jeżeli informacje z mięśni i stawów są mniej precyzyjne, kontrola postawy może wymagać większego wysiłku.

Dziecko może wtedy częściej patrzeć na własne nogi, opierać się o przedmioty albo używać mocniejszych ruchów, aby lepiej poczuć ciało.

Równowaga a stabilizacja posturalna

Stabilizacja posturalna oznacza zdolność do utrzymania odpowiedniego ustawienia ciała podczas ruchu i wykonywania różnych czynności.

Dziecko potrzebuje jej nie tylko podczas biegania czy skakania, ale również podczas:

• siedzenia przy stole,
• rysowania,
• pisania,
• jedzenia,
• zakładania butów,
• stania w kolejce,
• łapania piłki.

Jeżeli stabilizacja jest trudna, dziecko może często podpierać się, zmieniać pozycję albo szybciej się męczyć.

Zaburzenia równowagi a niezgrabność ruchowa

Problemy z równowagą i niezgrabność ruchowa często mogą występować jednocześnie.

Dziecko, które ma trudność z utrzymaniem stabilności, może:

• częściej się przewracać,
• wpadać na inne osoby,
• mieć trudność z zatrzymaniem ruchu,
• unikać gier zespołowych,
• wolniej uczyć się jazdy na rowerze,
• mieć problem z wykonywaniem nowych ćwiczeń.

Nie każda niezgrabność wynika jednak z problemów z równowagą. Trudność może dotyczyć także planowania ruchu, koordynacji, napięcia mięśniowego lub innych obszarów.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Niezgrabność ruchowa u dziecka a Integracja Sensoryczna.

Zaburzenia równowagi a planowanie ruchu

Dziecko musi nie tylko utrzymać ciało w odpowiedniej pozycji, ale również zaplanować kolejne etapy ruchu.

Na placu zabaw może to oznaczać:

• wejście na stopień,
• przeniesienie ciężaru ciała,
• uchwycenie poręczy,
• ustawienie drugiej nogi,
• zmianę kierunku,
• zejście na niższy poziom.

Jeżeli dziecko ma jednocześnie trudności z równowagą i planowaniem ruchu, nowa aktywność może być dla niego bardzo wymagająca.

Może długo obserwować rówieśników, zanim spróbuje, albo potrzebować fizycznej pomocy osoby dorosłej.

Dlaczego dziecko często się przewraca?

Przyczyn częstych upadków może być wiele. Samo przewracanie się nie wskazuje jednoznacznie na Integrację Sensoryczną.

Znaczenie mogą mieć między innymi:

• równowaga,
• koordynacja,
• czucie głębokie,
• napięcie mięśniowe,
• siła mięśniowa,
• planowanie ruchu,
• wzrok,
• uwaga,
• budowa układu ruchu,
• tempo rozwoju dziecka.

Warto obserwować, czy dziecko upada głównie podczas szybkiego ruchu i trudnych aktywności, czy również podczas zwykłego chodzenia po płaskiej powierzchni.

Zaburzenia równowagi a chodzenie po schodach

Schody wymagają dobrej równowagi, koordynacji, oceny wysokości stopnia oraz przenoszenia ciężaru ciała z jednej nogi na drugą.

Dziecko może:

• schodzić bardzo powoli,
• stawiać obie stopy na każdym stopniu,
• mocno trzymać poręcz,
• unikać schodzenia bez pomocy,
• patrzeć cały czas na stopy,
• ustawiać ciało bokiem,
• bać się schodów bez poręczy.

Znaczenie ma wiek dziecka i etap rozwoju. U młodszych dzieci część takich zachowań jest naturalna.

Zaburzenia równowagi a jazda na rowerze

Jazda na rowerze wymaga jednoczesnego utrzymania równowagi, naprzemiennej pracy nóg, kontroli kierunku i reagowania na zmiany położenia ciała.

Dziecko może potrzebować więcej czasu na nauczenie się tej umiejętności, jeśli ma trudności z:

• równowagą,
• koordynacją obustronną,
• planowaniem ruchu,
• stabilizacją tułowia,
• czuciem położenia ciała.

Trudność z jazdą na rowerze sama w sobie nie jest jednak podstawą do rozpoznania zaburzeń SI.

Zaburzenia równowagi na placu zabaw

Plac zabaw stawia przed dzieckiem wiele wymagań związanych z równowagą.

Dziecko musi:

• wspinać się,
• przenosić ciężar ciała,
• zmieniać wysokość,
• poruszać się po niestabilnych elementach,
• reagować na ruch innych osób,
• planować kolejne kroki.

Dziecko z trudnościami może unikać urządzeń, stać z boku albo wybierać wyłącznie dobrze znane aktywności.

Inne dziecko może przeciwnie – podejmować bardzo intensywne i ryzykowne aktywności, ponieważ stale poszukuje mocnych bodźców ruchowych.

Zaburzenia równowagi w przedszkolu

W przedszkolu problem może stać się bardziej widoczny podczas zajęć ruchowych i zabaw grupowych.

Dziecko może mieć trudność z:

• chodzeniem po linii,
• staniem na jednej nodze,
• skakaniem,
• naśladowaniem ćwiczeń,
• pokonywaniem toru przeszkód,
• łapaniem piłki w ruchu,
• zatrzymaniem się na sygnał,
• poruszaniem się w grupie bez wpadania na inne dzieci.

Jeżeli dziecko regularnie doświadcza niepowodzeń, może coraz mniej chętnie uczestniczyć w zajęciach ruchowych.

Zaburzenia równowagi u dziecka szkolnego

W wieku szkolnym wymagania ruchowe rosną. Trudności mogą być szczególnie widoczne podczas wychowania fizycznego i aktywności sportowych.

Dziecko może:

• unikać gier zespołowych,
• mieć trudność z ćwiczeniami gimnastycznymi,
• wolniej wykonywać tory przeszkód,
• mieć problem ze skakaniem na jednej nodze,
• unikać równoważni,
• niechętnie jeździć na rowerze,
• częściej potykać się podczas biegania,
• mieć trudność z szybką zmianą kierunku.

Warto zwracać uwagę również na emocjonalną reakcję dziecka. Wielokrotne niepowodzenia mogą prowadzić do unikania aktywności i obniżenia pewności siebie.

Zaburzenia równowagi a koncentracja

Utrzymanie stabilnej pozycji wymaga pracy układu nerwowego. Jeżeli dziecko musi przeznaczać dużo uwagi na kontrolowanie własnego ciała, może szybciej się męczyć podczas innych zadań.

Może:

• często zmieniać pozycję,
• podpierać głowę,
• opierać się o stół,
• zsuwać się z krzesła,
• wstawać podczas pracy,
• szybciej tracić koncentrację.

Problemy z koncentracją mogą jednak mieć wiele różnych przyczyn.

Więcej przeczytasz w artykule Problemy z koncentracją u dziecka a Integracja Sensoryczna.

Zaburzenia równowagi a nadwrażliwość sensoryczna

Dziecko może unikać ruchu, ponieważ określone zmiany pozycji ciała są dla niego bardzo nieprzyjemne albo wywołują poczucie niepewności.

Może szczególnie nie lubić:

• gwałtownego huśtania,
• kręcenia,
• odchylania głowy do tyłu,
• wchodzenia na wysokość,
• oderwania stóp od podłoża,
• poruszania się po niestabilnych elementach.

Jeżeli podobna nadmierna reakcja dotyczy również dotyku, dźwięków, ubrań lub innych bodźców, warto przyjrzeć się całemu profilowi sensorycznemu.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Nadwrażliwość sensoryczna u dziecka.

Zaburzenia równowagi a ADHD

U dziecka z ADHD mogą występować różne trudności ruchowe, ale nie oznacza to automatycznie zaburzeń Integracji Sensorycznej.

Impulsywność, szybkie wykonywanie ruchu, rozproszenie uwagi i duża aktywność mogą powodować, że dziecko częściej:

• wpada na przeszkody,
• potyka się,
• nie zauważa zmian nawierzchni,
• wykonuje ruch bez wcześniejszego przygotowania,
• podejmuje ryzykowne aktywności.

ADHD i trudności sensoryczne mogą współwystępować, ale wymagają osobnej oceny.

Więcej przeczytasz w artykule Integracja Sensoryczna a ADHD.

Zaburzenia równowagi a autyzm

U części dzieci w spektrum autyzmu mogą występować trudności ruchowe i nietypowe reakcje na bodźce związane z ruchem.

Dziecko może:

• unikać określonych aktywności,
• intensywnie poszukiwać ruchu,
• mieć trudność z koordynacją,
• potrzebować więcej czasu na planowanie nowego ruchu.

Trudności z równowagą nie są jednak samodzielnym objawem pozwalającym rozpoznać autyzm.

Zobacz również: Integracja Sensoryczna a autyzm.

Zaburzenia równowagi a chodzenie na palcach

U niektórych dzieci chodzenie na palcach może współwystępować z trudnościami dotyczącymi równowagi i kontroli posturalnej.

Nie oznacza to jednak, że chodzenie na palcach zawsze ma podłoże sensoryczne.

Możliwe przyczyny obejmują między innymi:

• utrwalony wzorzec chodu,
• ograniczenie ruchomości,
• napięcie mięśniowe,
• trudności ortopedyczne,
• przyczyny neurologiczne,
• reakcje sensoryczne.

Jeżeli dziecko często chodzi na palcach albo ma trudność z opuszczeniem pięt na podłoże, warto skonsultować sposób poruszania się.

Więcej znajdziesz w artykule Dziecko chodzi na palcach – czy to może mieć związek z Integracją Sensoryczną?

Jakie inne przyczyny mogą powodować problemy z równowagą?

Problemy z równowagą nie powinny być automatycznie przypisywane Integracji Sensorycznej.

W zależności od obrazu funkcjonowania znaczenie mogą mieć między innymi:

• problemy ze wzrokiem,
• problemy ze słuchem i uchem wewnętrznym,
• napięcie mięśniowe,
• osłabienie mięśni,
• nieprawidłowości ortopedyczne,
• trudności neurologiczne,
• opóźnienia rozwoju ruchowego,
• koordynacja,
• planowanie ruchu,
• zmęczenie lub osłabienie.

Dlatego wybór specjalisty powinien zależeć od rodzaju objawów, ich nasilenia i czasu występowania.

Kiedy zaburzenia równowagi wymagają konsultacji lekarskiej?

Niektóre objawy wymagają przede wszystkim oceny medycznej, a nie rozpoczynania terapii SI.

Do konsultacji lekarskiej warto zgłosić się szczególnie wtedy, gdy:

• problemy z równowagą pojawiły się nagle,
• dziecko wcześniej poruszało się prawidłowo, a jego sprawność wyraźnie się pogorszyła,
• dochodzi do utraty wcześniej nabytych umiejętności,
• występuje wyraźna asymetria ruchów,
• dziecko ma osłabienie jednej strony ciała,
• pojawiają się omdlenia lub utraty świadomości,
• dziecko zgłasza silne zawroty głowy,
• występują silne lub nawracające bóle głowy,
• pojawiają się zaburzenia widzenia,
• występuje ból podczas poruszania się,
• problemy rozpoczęły się po urazie.

W takich sytuacjach potrzebna jest ocena przyczyny przez lekarza.

Kiedy warto rozważyć diagnozę Integracji Sensorycznej?

Diagnoza SI może być pomocna, jeśli problemy z równowagą występują razem z szerszym wzorcem trudności sensoryczno-ruchowych.

Warto rozważyć konsultację, gdy dziecko:

• unika huśtania,
• boi się oderwania stóp od podłoża,
• jest bardzo niepewne podczas wspinania,
• często wpada na przedmioty,
• ma trudność z planowaniem ruchu,
• używa nieodpowiedniej siły,
• intensywnie poszukuje ruchu,
• ma trudności z koordynacją,
• ma także inne nietypowe reakcje na bodźce,
• problemy utrudniają mu zabawę lub naukę.

Diagnoza pozwala ocenić, czy trudności z równowagą są częścią szerszego profilu sensorycznego.

Więcej o samym procesie przeczytasz w artykule Diagnoza Integracji Sensorycznej – jak wygląda i kiedy warto ją wykonać?.

Jak wygląda diagnoza SI przy problemach z równowagą?

Podczas diagnozy analizowane jest całe funkcjonowanie dziecka, a nie wyłącznie jego zdolność do stania na jednej nodze.

Proces może obejmować:

• wywiad z rodzicem,
• analizę przebiegu rozwoju ruchowego,
• obserwację spontanicznej aktywności,
• ocenę równowagi statycznej i dynamicznej,
• ocenę reakcji na ruch,
• ocenę czucia głębokiego,
• ocenę koordynacji,
• obserwację stabilizacji posturalnej,
• ocenę planowania ruchu,
• analizę sposobu wykonywania nowych zadań.

W Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach diagnoza Integracji Sensorycznej pozwala określić, czy obserwowane trudności mają związek z przetwarzaniem bodźców oraz czy wskazana jest terapia SI, zalecenia domowe lub konsultacja z innym specjalistą.

Czy terapia Integracji Sensorycznej może wspierać równowagę?

Jeżeli diagnoza wskazuje na trudności sensoryczne mające wpływ na równowagę i kontrolę posturalną, terapia SI może wspierać rozwój tych obszarów.

W zależności od potrzeb dziecka praca może dotyczyć:

• kontroli postawy,
• reakcji równoważnych,
• koordynacji,
• czucia głębokiego,
• świadomości ciała,
• planowania ruchu,
• koordynacji obu stron ciała,
• bezpiecznego reagowania na zmianę pozycji.

Terapia powinna być zawsze dostosowana do indywidualnego profilu dziecka. Nie każdy problem z równowagą jest wskazaniem do terapii Integracji Sensorycznej.

Więcej o zajęciach znajdziesz w artykule Na czym polega terapia Integracji Sensorycznej?.

Jak mogą wyglądać ćwiczenia podczas terapii?

Zajęcia mogą wykorzystywać różne aktywności ruchowe, ale ich rodzaj i intensywność powinny wynikać z diagnozy.

Mogą pojawić się:

• chodzenie po równoważniach,
• przechodzenie po niestabilnych powierzchniach,
• tory przeszkód,
• wspinanie,
• zmiany pozycji ciała,
• zadania z piłką,
• ćwiczenia wymagające przenoszenia ciężaru ciała,
• kontrolowane aktywności na sprzęcie podwieszanym,
• zadania łączące równowagę i planowanie ruchu.

Celem nie jest wykonywanie jak najtrudniejszych ćwiczeń, ale stopniowe rozwijanie umiejętności przy zachowaniu poczucia bezpieczeństwa dziecka.

Jak wspierać równowagę dziecka w domu?

Wiele codziennych aktywności naturalnie wspiera rozwój równowagi. Nie wymagają one specjalistycznego sprzętu.

Można proponować:

• spacery po różnych bezpiecznych nawierzchniach,
• chodzenie po narysowanej linii,
• zabawę w stanie na jednej nodze,
• chodzenie po niskich i bezpiecznych przeszkodach,
• proste tory przeszkód,
• zabawę z piłką,
• taniec,
• chodzenie jak różne zwierzęta,
• wspinanie na bezpiecznych konstrukcjach,
• jazdę na rowerze lub hulajnodze odpowiednią do wieku i możliwości.

Aktywności powinny być dostosowane do poziomu dziecka. Jeżeli wywołują silny lęk, ból, zawroty głowy albo wyraźnie pogarszają funkcjonowanie, należy je przerwać i skonsultować sytuację.

Więcej bezpiecznych pomysłów znajdziesz w artykule Ćwiczenia Integracji Sensorycznej w domu – co naprawdę pomaga?.

Czego nie robić przy problemach z równowagą?

Warto unikać prób „przełamywania” dziecka poprzez bardzo intensywne bodźce ruchowe.

Nie należy:

• zmuszać dziecka do huśtania,
• intensywnie kręcić go bez wyraźnego celu terapeutycznego,
• namawiać do niebezpiecznego wspinania,
• wyśmiewać lęku przed wysokością,
• porównywać z rówieśnikami,
• ignorować bólu i zawrotów głowy,
• zakładać, że częste upadki wynikają wyłącznie z SI,
• stosować przypadkowych ćwiczeń z internetu jako zamiennika diagnozy.

Jeżeli dziecko odczuwa niepewność ruchową, poczucie bezpieczeństwa jest ważniejsze niż wykonanie konkretnego zadania za wszelką cenę.

Jak wspierać pewność siebie dziecka?

Dziecko z trudnościami równoważnymi może zauważać, że rówieśnicy szybciej uczą się jazdy na rowerze, chętniej wspinają się i sprawniej uczestniczą w zabawach sportowych.

Warto:

• zaczynać od prostych aktywności,
• stopniowo zwiększać trudność,
• doceniać wysiłek,
• unikać porównań,
• dawać możliwość wielokrotnego powtórzenia zadania,
• pozwolić dziecku odmówić aktywności budzącej silny lęk,
• wybierać także takie formy ruchu, w których dziecko odnosi sukces.

Budowanie pewności siebie może być równie ważne jak samo rozwijanie sprawności.

Najważniejsze informacje dla rodziców

Zaburzenia równowagi u dziecka mogą mieć różne przyczyny. U części dzieci mogą współwystępować z trudnościami Integracji Sensorycznej, szczególnie dotyczącymi układu przedsionkowego, propriocepcji, koordynacji i planowania ruchu.

Warto pamiętać, że:

• pojedyncze potknięcie nie oznacza zaburzeń równowagi,
• ważna jest częstotliwość i wpływ trudności na codzienne funkcjonowanie,
• równowaga zależy od współpracy wielu układów,
• dziecko może zarówno unikać ruchu, jak i intensywnie go poszukiwać,
• nie każdy problem z równowagą jest problemem sensorycznym,
• nagłe pogorszenie równowagi wymaga konsultacji medycznej,
• diagnoza SI powinna obejmować całe funkcjonowanie dziecka,
• terapia jest dobierana indywidualnie,
• czasami potrzebna jest współpraca z fizjoterapeutą, lekarzem lub innym specjalistą.

Jeżeli problemy z równowagą są regularne i utrudniają dziecku zabawę, samoobsługę, sport lub codzienne poruszanie się, warto ustalić ich przyczynę.

Powiązane artykuły

• Co to jest Integracja Sensoryczna?
• Objawy zaburzeń Integracji Sensorycznej
• Diagnoza Integracji Sensorycznej – jak wygląda i kiedy warto ją wykonać?
• Na czym polega terapia Integracji Sensorycznej?
• Ćwiczenia Integracji Sensorycznej w domu – co naprawdę pomaga?
• Nadwrażliwość sensoryczna u dziecka
• Podwrażliwość sensoryczna u dziecka
• Problemy z koncentracją u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Dziecko chodzi na palcach – czy to może mieć związek z Integracją Sensoryczną?
• Niezgrabność ruchowa u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Integracja Sensoryczna a ADHD
• Integracja Sensoryczna a autyzm
• Integracja Sensoryczna Niepołomice

Najczęściej zadawane pytania – zaburzenia równowagi u dziecka

Diagnoza i terapia Integracji Sensorycznej w Niepołomicach

Jeżeli dziecko często się przewraca, ma trudność ze staniem na jednej nodze, niepewnie porusza się po schodach, unika huśtania albo ma problem z jazdą na rowerze, warto przyjrzeć się przyczynie tych trudności.

Jeżeli problemy z równowagą występują jednocześnie z dużą potrzebą intensywnego ruchu, trudnościami z czuciem własnego ciała, planowaniem ruchu albo innymi objawami sensorycznymi, pomocna może być diagnoza Integracji Sensorycznej.

W Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach prowadzimy diagnozę oraz indywidualną terapię Integracji Sensorycznej dla dzieci. Oceniamy cały profil funkcjonowania sensoryczno-ruchowego, a nie wyłącznie jeden objaw.

Jeżeli charakter trudności wskazuje na potrzebę konsultacji fizjoterapeutycznej, okulistycznej, laryngologicznej, neurologicznej, ortopedycznej lub medycznej, warto odpowiednio poszerzyć diagnostykę.

Centrum Rozwoju ISkierka
ul. Ułanów 17A
32-005 Niepołomice

Dowiedz się więcej o Integracji Sensorycznej w Niepołomicach

Umów konsultację lub sprawdź dostępne terminy

Skontaktuj się z Centrum Rozwoju ISkierka