Niezgrabność ruchowa u dziecka a Integracja Sensoryczna

Niezgrabność ruchowa u dziecka a Integracja Sensoryczna – kiedy warto przyjrzeć się bliżej?

Niezgrabność ruchowa u dziecka może przejawiać się częstym potykaniem, wpadaniem na przedmioty, trudnościami z łapaniem piłki, jazdą na rowerze, pokonywaniem przeszkód albo wykonywaniem nowych czynności ruchowych. Rodzice mogą mieć wrażenie, że dziecko porusza się mniej pewnie niż jego rówieśnicy, potrzebuje więcej czasu na nauczenie się nowych aktywności albo unika zabaw wymagających dobrej koordynacji.

Pojedyncze potknięcie czy trudność z nową aktywnością jest naturalnym elementem rozwoju. Dzieci uczą się ruchu metodą prób i błędów, a tempo zdobywania poszczególnych umiejętności może być różne.

Większej uwagi wymaga sytuacja, w której problemy ruchowe są częste, utrzymują się przez dłuższy czas, ograniczają udział dziecka w zabawie albo powodują, że zaczyna ono unikać aktywności ze względu na strach przed niepowodzeniem.

Jedną z możliwych przyczyn niezgrabności mogą być trudności związane z przetwarzaniem informacji sensorycznych, szczególnie tych pochodzących z układu przedsionkowego, proprioceptywnego i dotykowego. Układy te pomagają dziecku określić pozycję ciała, utrzymać równowagę, zaplanować ruch oraz odpowiednio dostosować jego siłę i kierunek.

Niezgrabność ruchowa nie oznacza jednak automatycznie zaburzeń Integracji Sensorycznej. Podobne objawy mogą mieć również przyczyny fizjoterapeutyczne, ortopedyczne, neurologiczne, wzrokowe albo wynikać z indywidualnego tempa rozwoju.

Jeżeli mieszkasz w Niepołomicach lub okolicach i zauważasz, że problemy ruchowe występują razem z nietypowymi reakcjami na ruch, dotyk, hałas, dużą potrzebą docisku albo trudnościami z równowagą, możesz skonsultować funkcjonowanie sensoryczne dziecka w Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach.

W tym artykule wyjaśniamy, czym może być niezgrabność ruchowa, jakie objawy warto obserwować, jaki może mieć związek z Integracją Sensoryczną oraz kiedy wskazana jest konsultacja ze specjalistą.

Zobacz również: Co to jest Integracja Sensoryczna?

Czym jest niezgrabność ruchowa u dziecka?

Niezgrabność ruchowa to potoczne określenie sytuacji, w której dziecko ma trudność z wykonywaniem czynności wymagających odpowiedniej koordynacji, równowagi, planowania ruchu i dostosowania siły.

Dziecko może mieć problemy zarówno z dużymi ruchami całego ciała, jak i z bardziej precyzyjnymi czynnościami wykonywanymi rękami.

Rodzice mogą obserwować:

• częste potykanie się,
• przewracanie podczas biegu,
• wpadanie na meble i inne osoby,
• trudności z wejściem na drabinkę,
• niepewność na placu zabaw,
• problemy z łapaniem i rzucaniem piłki,
• trudność z jazdą na rowerze lub hulajnodze,
• problemy ze skakaniem na jednej nodze,
• trudność z wykonywaniem sekwencji ruchów,
• wolniejsze uczenie się nowych aktywności ruchowych.

Nie oznacza to, że dziecko jest „leniwe” albo nie chce próbować. Czasami wykonanie z pozoru prostego ruchu wymaga od niego znacznie większego wysiłku niż od rówieśników.

Jakie objawy mogą wskazywać na trudności ruchowe?

Nie wszystkie objawy muszą występować jednocześnie. Profil trudności może być bardzo różny.

Dziecko może:

• częściej niż rówieśnicy wpadać na przedmioty,
• potykać się o progi i przeszkody,
• przewracać podczas biegu,
• mieć trudność z zatrzymaniem ciała po szybkim ruchu,
• niepewnie schodzić ze schodów,
• unikać wspinania,
• bać się nowych urządzeń na placu zabaw,
• mieć problem z jazdą na rowerze,
• niechętnie uczestniczyć w zabawach z piłką,
• mieć trudność z naśladowaniem ruchów,
• wolniej uczyć się nowych układów ruchowych,
• mieć problem z oceną odległości,
• używać zbyt dużej albo zbyt małej siły,
• często coś przewracać lub upuszczać,
• mieć trudność z organizowaniem ciała podczas nowej aktywności.

Warto zwrócić uwagę, czy trudności wpływają na codzienne życie dziecka, jego samodzielność, zabawę i kontakty z rówieśnikami.

Niezgrabność ruchowa a Integracja Sensoryczna

Prawidłowe wykonanie ruchu wymaga współpracy wielu układów sensorycznych. Dziecko musi wiedzieć, gdzie znajduje się jego ciało, jak jest ustawione względem podłoża, w jakim kierunku się porusza i jakiej siły powinno użyć.

Szczególne znaczenie mają:

• układ przedsionkowy – dostarczający informacji o ruchu, położeniu głowy i równowadze,
• układ proprioceptywny – informujący o ułożeniu mięśni i stawów oraz używanej sile,
• układ dotykowy – pomagający rozpoznawać kontakt ciała z powierzchnią i przedmiotami,
• wzrok – wspierający ocenę odległości, kierunku i położenia przeszkód.

Jeżeli informacje te są przetwarzane mniej efektywnie, dziecko może potrzebować więcej czasu na zaplanowanie ruchu, częściej tracić równowagę albo używać nieodpowiedniej siły.

Więcej ogólnych sygnałów znajdziesz w artykule Objawy zaburzeń Integracji Sensorycznej.

Układ przedsionkowy a niezgrabność ruchowa

Układ przedsionkowy pomaga określić położenie głowy i ciała w przestrzeni oraz reagować na zmianę kierunku i prędkości ruchu.

Ma znaczenie podczas:

• chodzenia,
• biegania,
• skakania,
• wspinania,
• wchodzenia po schodach,
• jazdy na rowerze,
• zabawy na huśtawce,
• utrzymywania równowagi.

Dziecko z trudnościami w tym obszarze może poruszać się bardzo ostrożnie albo przeciwnie – intensywnie poszukiwać ruchu, nie zawsze prawidłowo oceniając możliwości swojego ciała.

Może:

• często tracić równowagę,
• niepewnie chodzić po nierównej nawierzchni,
• mieć trudność ze staniem na jednej nodze,
• unikać oderwania stóp od podłoża,
• mieć problem z zatrzymaniem się po biegu,
• zbyt gwałtownie wykonywać ruch.

Czucie głębokie a kontrola własnego ciała

Czucie głębokie, czyli propriocepcja, dostarcza informacji z mięśni, stawów i ścięgien. Dzięki niemu dziecko może kontrolować położenie kończyn nawet wtedy, gdy na nie nie patrzy.

Propriocepcja pomaga określić:

• jak mocno nacisnąć,
• jak wysoko podnieść nogę,
• jak ustawić stopę,
• jak mocno rzucić piłkę,
• ile siły użyć podczas chwytania,
• jak ustawić ciało przed skokiem.

Dziecko z trudnościami w tym obszarze może:

• wpadać na meble,
• potrącać inne osoby,
• trzaskać drzwiami,
• mocno ściskać przedmioty,
• łamać kredki,
• rzucać piłkę zbyt mocno albo zbyt słabo,
• mieć trudność z oceną ustawienia własnego ciała.

U niektórych dzieci pojawia się także silna potrzeba skakania, przepychania i mocnego docisku.

Więcej o potrzebie intensywnych bodźców przeczytasz w artykule Podwrażliwość sensoryczna u dziecka.

Niezgrabność ruchowa a planowanie ruchu

Aby wykonać nową czynność, dziecko musi najpierw stworzyć pomysł ruchu, następnie zaplanować kolejność działania i prawidłowo ją wykonać.

Proces ten nazywany jest planowaniem motorycznym.

Dziecko może mieć trudność, gdy:

• nie wie, jak wejść na nową konstrukcję na placu zabaw,
• ma problem z wykonaniem toru przeszkód,
• nie potrafi naśladować nowego ruchu,
• myli kolejność czynności,
• potrzebuje wielu prób, aby nauczyć się nowej aktywności,
• radzi sobie dobrze ze znanym zadaniem, ale gubi się przy jego modyfikacji.

Dziecko może preferować powtarzanie aktywności, które już dobrze zna, ponieważ nowe zadania wymagają od niego znacznie większego wysiłku.

Dlaczego dziecko często wpada na meble i ludzi?

Częste wpadanie na przedmioty może mieć różne przyczyny. Jedną z nich może być mniej precyzyjne odczuwanie położenia własnego ciała w przestrzeni.

Dziecko może mieć trudność z ocenieniem:

• jak szeroko ustawić ciało,
• jak daleko znajduje się przeszkoda,
• czy zmieści się pomiędzy przedmiotami,
• jak szybko należy się zatrzymać,
• jakiej siły używa podczas kontaktu.

U części dzieci wpadanie na przedmioty jest także formą poszukiwania mocnego bodźca proprioceptywnego.

Nie należy jednak zakładać, że przyczyna zawsze jest sensoryczna. Znaczenie może mieć także wzrok, koordynacja, koncentracja i rozwój ruchowy.

Niezgrabność ruchowa a częste przewracanie się

Upadki są naturalnym elementem nauki ruchu, szczególnie u małych dzieci. Większej uwagi wymaga jednak sytuacja, gdy dziecko przewraca się zdecydowanie częściej niż rówieśnicy albo upadki pojawiają się podczas bardzo prostych czynności.

Warto obserwować, czy dziecko:

• potyka się o własne stopy,
• zahacza o progi,
• ma trudność z ominięciem przeszkody,
• przewraca się podczas zmiany kierunku,
• częściej upada podczas zmęczenia,
• ma trudność z reakcją obronną podczas utraty równowagi,
• często wraca do domu z siniakami bez świadomości, kiedy do nich doszło.

Częste upadki mogą mieć związek z równowagą, koordynacją, czuciem głębokim, napięciem mięśniowym, wzrokiem albo innymi przyczynami.

Niezgrabność ruchowa a chodzenie na palcach

U części dzieci niezgrabności ruchowej może towarzyszyć chodzenie na palcach. Nie oznacza to jednak, że oba objawy mają zawsze tę samą przyczynę.

Chodzenie na palcach może wiązać się między innymi z:

• nawykiem ruchowym,
• napięciem mięśniowym,
• ograniczeniem zakresu ruchu,
• reakcjami sensorycznymi,
• przyczynami ortopedycznymi,
• przyczynami neurologicznymi.

Jeżeli chód na palcach jest utrwalony, jednostronny albo dziecko ma problem z postawieniem pięt na podłożu, warto skonsultować sposób poruszania się z odpowiednim specjalistą.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Dziecko chodzi na palcach – czy to może mieć związek z Integracją Sensoryczną?

Niezgrabność ruchowa a napięcie mięśniowe

Sprawne poruszanie się wymaga odpowiedniej stabilizacji ciała i napięcia mięśniowego. Jeżeli utrzymanie pozycji wymaga od dziecka dużego wysiłku, może ono szybciej się męczyć i mieć trudność z dokładnym wykonaniem ruchu.

Rodzice mogą zauważyć, że dziecko:

• często opiera się o meble,
• podpiera głowę,
• siedzi w nietypowych pozycjach,
• unika długiego stania,
• szybko się męczy,
• niechętnie wykonuje ćwiczenia wymagające utrzymania pozycji,
• ma trudność z podpieraniem się na rękach,
• wolniej wykonuje zadania ruchowe.

Problemy z napięciem mięśniowym wymagają również oceny fizjoterapeutycznej. Nie powinny być automatycznie tłumaczone zaburzeniami SI.

Niezgrabność ruchowa a koordynacja obustronna

Wiele codziennych czynności wymaga współpracy obu stron ciała. Jedna ręka może stabilizować przedmiot, podczas gdy druga wykonuje precyzyjną czynność.

Koordynacja obustronna jest potrzebna między innymi podczas:

• jazdy na rowerze,
• łapania piłki,
• cięcia nożyczkami,
• ubierania się,
• zapinania guzików,
• wchodzenia po drabince,
• pływania,
• wiązania sznurowadeł.

Dziecko może mieć trudność z płynnym wykorzystaniem obu stron ciała albo unikać przekraczania ręką przez środkową linię ciała.

Może często zmieniać rękę podczas rysowania, obracać całą kartkę zamiast wykonać ruch przez środek albo mieć problem z zadaniami wymagającymi naprzemiennej pracy kończyn.

Niezgrabność ruchowa a motoryka mała

Problemy ruchowe mogą być widoczne nie tylko podczas biegania czy skakania. U części dzieci trudności pojawiają się również podczas precyzyjnych czynności wykonywanych dłonią.

Dziecko może mieć problem z:

• trzymaniem kredki,
• kolorowaniem w wyznaczonym obszarze,
• rysowaniem prostych kształtów,
• wycinaniem,
• zapinaniem guzików,
• korzystaniem ze sztućców,
• budowaniem z małych klocków,
• nawlekaniem koralików,
• wiązaniem sznurowadeł.

Trudności w motoryce małej mogą mieć wiele przyczyn i nie zawsze wynikają z Integracji Sensorycznej. Znaczenie mają między innymi siła dłoni, koordynacja, wzrok, planowanie ruchu i doświadczenie dziecka.

Niezgrabność ruchowa a aktywność na placu zabaw

Plac zabaw jest miejscem, w którym problemy ruchowe często stają się szczególnie widoczne.

Dziecko może:

• unikać wysokich konstrukcji,
• nie wiedzieć, jak wejść na drabinkę,
• potrzebować pomocy podczas zejścia,
• bać się zjeżdżalni,
• niechętnie korzystać z huśtawki,
• unikać zabaw z piłką,
• obserwować inne dzieci zamiast dołączać,
• bardzo długo zastanawiać się przed wykonaniem ruchu.

Inne dziecko może natomiast podejmować aktywności bardzo szybko i ryzykownie, nie oceniając dobrze odległości i możliwości swojego ciała.

Oba wzorce mogą wymagać obserwacji, szczególnie jeśli ograniczają bezpieczne uczestnictwo w zabawie.

Niezgrabność ruchowa w przedszkolu

W przedszkolu trudności mogą być zauważalne podczas zajęć ruchowych, samoobsługi oraz zabawy z innymi dziećmi.

Dziecko może:

• unikać zabaw ruchowych,
• mieć trudność z ustawianiem się w szeregu,
• wpadać na inne dzieci,
• mieć problem z naśladowaniem ćwiczeń,
• wolniej się ubierać,
• częściej rozsypywać i przewracać przedmioty,
• niechętnie wykonywać prace wymagające precyzji,
• unikać nowych aktywności na placu zabaw.

Jeżeli dziecko wielokrotnie doświadcza niepowodzeń, może zacząć unikać aktywności, zanim jeszcze spróbuje je wykonać.

Niezgrabność ruchowa u dziecka szkolnego

W szkole problemy mogą pojawiać się zarówno podczas zajęć sportowych, jak i wykonywania codziennych zadań.

Dziecko może mieć trudność z:

• ćwiczeniami na wychowaniu fizycznym,
• grą zespołową,
• łapaniem i rzucaniem piłki,
• wykonywaniem nowych sekwencji ruchowych,
• utrzymaniem odpowiedniej pozycji przy ławce,
• pisaniem przez dłuższy czas,
• organizacją przyborów,
• sprawnym przebieraniem się,
• wykonywaniem prac technicznych.

Dziecko może również porównywać się z rówieśnikami i coraz mniej chętnie uczestniczyć w aktywnościach, w których czuje się słabsze.

Dlatego wsparcie powinno uwzględniać nie tylko samą sprawność ruchową, ale także emocje i poczucie kompetencji dziecka.

Czy niezgrabność ruchowa może wpływać na koncentrację?

Tak. Jeżeli dziecko musi wkładać bardzo dużo wysiłku w utrzymanie pozycji ciała i zaplanowanie prostego działania, może szybciej się męczyć i tracić uwagę.

Przykładowo podczas pisania dziecko jednocześnie musi:

• utrzymać stabilną pozycję,
• kontrolować rękę,
• trzymać narzędzie,
• obserwować kartkę,
• zapamiętać polecenie,
• zaplanować kolejne ruchy.

Jeżeli kilka z tych czynności wymaga dużego wysiłku, koncentracja może szybko się pogarszać.

Więcej o tym obszarze przeczytasz w artykule Problemy z koncentracją u dziecka a Integracja Sensoryczna.

Niezgrabność ruchowa a nadwrażliwość sensoryczna

Dziecko może unikać aktywności ruchowych nie tylko dlatego, że są dla niego trudne technicznie. Przyczyną może być również nadmierna reakcja na ruch, wysokość, dotyk albo zmianę pozycji.

Może nie chcieć:

• wchodzić na huśtawkę,
• korzystać ze zjeżdżalni,
• chodzić boso,
• turlać się,
• robić przewrotów,
• dotykać niektórych powierzchni,
• uczestniczyć w zabawach wymagających bliskiego kontaktu.

Jeżeli dziecko unika wielu bodźców również w innych codziennych sytuacjach, warto przyjrzeć się całemu profilowi sensorycznemu.

Przeczytaj również: Nadwrażliwość sensoryczna u dziecka.

Niezgrabność ruchowa a ADHD

U niektórych dzieci problemy ruchowe mogą współwystępować z ADHD. Impulsywność i szybkie rozpoczynanie ruchu bez wcześniejszego zaplanowania mogą zwiększać liczbę potknięć i przypadkowych uderzeń.

Dziecko może również intensywnie poszukiwać ruchu, co z zewnątrz przypomina zachowania wynikające z podwrażliwości sensorycznej.

ADHD i trudności Integracji Sensorycznej nie są jednak tym samym. Mogą występować razem albo niezależnie.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Integracja Sensoryczna a ADHD.

Niezgrabność ruchowa a autyzm

U części dzieci w spektrum autyzmu mogą współwystępować trudności z planowaniem ruchu, koordynacją, równowagą albo nietypowe reakcje na bodźce sensoryczne.

Nie oznacza to jednak, że niezgrabność ruchowa jest objawem pozwalającym rozpoznać autyzm.

Jeżeli dziecko ma rozpoznanie ze spektrum i jednocześnie wyraźne trudności sensoryczno-ruchowe, warto ocenić ich wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Więcej przeczytasz w artykule Integracja Sensoryczna a autyzm.

Jakie inne przyczyny może mieć niezgrabność ruchowa?

Niezgrabność ruchowa może mieć wiele przyczyn. Dlatego nie należy automatycznie kierować każdego dziecka na terapię SI.

Trudności mogą mieć związek między innymi z:

• indywidualnym tempem rozwoju,
• napięciem mięśniowym,
• siłą mięśniową,
• zakresem ruchu w stawach,
• wadami wzroku,
• problemami neurologicznymi,
• trudnościami ortopedycznymi,
• małą ilością doświadczeń ruchowych,
• problemami z koncentracją,
• trudnościami rozwojowymi.

W zależności od obrazu funkcjonowania potrzebna może być konsultacja pediatryczna, fizjoterapeutyczna, okulistyczna, neurologiczna lub ortopedyczna.

Kiedy warto skonsultować dziecko ze specjalistą?

Konsultację warto rozważyć, gdy trudności są wyraźne, utrzymują się przez dłuższy czas albo powodują ograniczenie aktywności.

Szczególną uwagę warto zwrócić, gdy dziecko:

• przewraca się zdecydowanie częściej niż rówieśnicy,
• ma wyraźną asymetrię ruchów,
• unika obciążania jednej strony ciała,
• skarży się na ból,
• ma ograniczony zakres ruchu,
• traci wcześniej nabyte umiejętności,
• ma wyraźnie opóźniony rozwój ruchowy,
• nie potrafi wykonać podstawowych czynności odpowiednich do wieku,
• unika niemal wszystkich zabaw ruchowych,
• zaczyna wycofywać się z kontaktów z rówieśnikami z powodu trudności ruchowych.

Nagła zmiana sposobu poruszania się, osłabienie jednej strony ciała albo utrata wcześniej posiadanych umiejętności wymaga konsultacji medycznej.

Kiedy warto rozważyć diagnozę Integracji Sensorycznej?

Diagnoza SI może być pomocna wtedy, gdy niezgrabności ruchowej towarzyszy szerszy wzorzec trudności związanych z odbieraniem bodźców i kontrolą ciała.

Warto rozważyć konsultację, jeśli dziecko:

• ma problemy z równowagą,
• często wpada na ludzi i przedmioty,
• używa nieadekwatnej siły,
• intensywnie poszukuje ruchu i docisku,
• unika huśtania lub wysokości,
• ma trudność z planowaniem nowych ruchów,
• źle toleruje określone faktury i dotyk,
• ma kilka innych objawów sensorycznych,
• trudności wpływają na samoobsługę, zabawę lub naukę.

Diagnoza Integracji Sensorycznej pozwala spojrzeć na funkcjonowanie dziecka szerzej i określić, czy problemy ruchowe współwystępują z trudnościami sensorycznymi.

Więcej o procesie diagnostycznym przeczytasz w artykule Diagnoza Integracji Sensorycznej – jak wygląda i kiedy warto ją wykonać?.

Jak wygląda diagnoza SI przy niezgrabności ruchowej?

Podczas diagnozy terapeuta nie ocenia wyłącznie tego, czy dziecko potrafi złapać piłkę albo przejść po równoważni. Analizowany jest cały profil sensoryczno-ruchowy.

Diagnoza może obejmować:

• wywiad z rodzicem,
• analizę przebiegu rozwoju ruchowego,
• obserwację swobodnej aktywności,
• ocenę równowagi,
• ocenę koordynacji,
• próby dotyczące czucia głębokiego,
• ocenę reakcji na ruch,
• ocenę planowania ruchu,
• obserwację koordynacji obu stron ciała,
• analizę sposobu wykonywania nowych zadań.

W Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach diagnoza Integracji Sensorycznej służy określeniu rzeczywistych potrzeb dziecka oraz ustaleniu, czy obserwowane trudności wymagają terapii SI, zaleceń domowych albo konsultacji z innym specjalistą.

Czy terapia Integracji Sensorycznej może pomóc przy niezgrabności ruchowej?

Terapia SI może być jednym z elementów wsparcia wtedy, gdy diagnoza potwierdzi trudności sensoryczne wpływające na kontrolę i planowanie ruchu.

Zajęcia mogą wspierać:

• równowagę,
• koordynację,
• czucie głębokie,
• świadomość własnego ciała,
• planowanie ruchu,
• koordynację obustronną,
• kontrolę siły,
• stabilizację posturalną,
• bezpieczne wykonywanie nowych aktywności.

Terapia SI nie jest jednak uniwersalnym rozwiązaniem dla każdego problemu ruchowego. Jeśli główna przyczyna jest fizjoterapeutyczna, ortopedyczna lub neurologiczna, potrzebne będzie odpowiednie postępowanie specjalistyczne.

Więcej informacji o zajęciach znajdziesz w artykule Na czym polega terapia Integracji Sensorycznej?.

Jak może wyglądać terapia?

Dla dziecka terapia często przypomina zabawę, ale każda aktywność jest dobierana do określonych celów.

W zależności od potrzeb mogą pojawić się:

• tory przeszkód,
• przechodzenie po niestabilnych powierzchniach,
• ćwiczenia równoważne,
• wspinanie,
• zabawy z piłką,
• zadania wymagające wykorzystania obu stron ciała,
• przepychanie i przenoszenie przedmiotów,
• kontrolowane aktywności na sprzęcie podwieszanym,
• zadania wymagające zaplanowania kilku ruchów,
• ćwiczenia dostosowywania siły.

Poziom trudności powinien być tak dobrany, aby dziecko miało możliwość odniesienia sukcesu, a jednocześnie stopniowo rozwijało nowe umiejętności.

Jak wspierać sprawność ruchową dziecka w domu?

Codzienny ruch i swobodna zabawa są bardzo ważne dla rozwoju. Nie trzeba od razu korzystać ze specjalistycznego sprzętu.

Można proponować:

• spacery po różnych bezpiecznych nawierzchniach,
• zabawy z piłką,
• proste tory przeszkód,
• chodzenie po narysowanej linii,
• skakanie przez niewielkie przeszkody,
• chodzenie jak różne zwierzęta,
• zabawy w naśladowanie ruchów,
• taniec,
• wspinanie na bezpiecznym placu zabaw,
• jazdę na rowerze lub hulajnodze dostosowaną do możliwości dziecka.

Najważniejsze jest dopasowanie poziomu trudności. Jeśli aktywność jest zbyt trudna, dziecko może szybko się zniechęcić.

Więcej pomysłów znajdziesz w artykule Ćwiczenia Integracji Sensorycznej w domu – co naprawdę pomaga?.

Czego nie robić, gdy dziecko ma trudności ruchowe?

Dziecko, które częściej doświadcza niepowodzeń ruchowych, może być szczególnie wrażliwe na krytykę i porównywanie.

Warto unikać:

• nazywania dziecka niezdarnym,
• wyśmiewania jego sposobu poruszania się,
• porównywania z rodzeństwem,
• zmuszania do trudnych aktywności przy innych osobach,
• ciągłego poprawiania każdego ruchu,
• wymagania natychmiastowego opanowania nowej umiejętności,
• stosowania przypadkowych ćwiczeń terapeutycznych,
• ignorowania bólu i asymetrii,
• zakładania, że każdy problem ruchowy wynika z SI.

Lepiej doceniać wysiłek i stopniowo zwiększać poziom trudności.

Jak budować pewność siebie dziecka?

Trudności ruchowe mogą wpływać na samoocenę. Dziecko może zauważać, że inne osoby szybciej biegają, lepiej łapią piłkę lub wcześniej nauczyły się jazdy na rowerze.

Warto:

• unikać porównań,
• zauważać nawet małe postępy,
• dawać dziecku wystarczająco dużo czasu,
• pozwalać na wielokrotne próby,
• wybierać aktywności odpowiednie do poziomu dziecka,
• łączyć trudniejsze zadanie z tym, co dziecko już potrafi,
• nie zmuszać do rywalizacji.

Ważne jest, aby ruch kojarzył się również z przyjemnością i sukcesem, a nie wyłącznie z oceną.

Najważniejsze informacje dla rodziców

Niezgrabność ruchowa może mieć wiele przyczyn. U części dzieci może być związana z trudnościami Integracji Sensorycznej, ale nie jest objawem charakterystycznym wyłącznie dla SI.

Warto pamiętać, że:

• pojedyncze potknięcia są naturalnym elementem rozwoju,
• ważna jest częstotliwość i intensywność trudności,
• układ przedsionkowy i proprioceptywny mają duże znaczenie dla kontroli ruchu,
• planowanie ruchu może być jednym z obszarów trudności,
• problemy ruchowe mogą wpływać na koncentrację i samoocenę,
• nie każdy problem ruchowy wymaga terapii SI,
• ból, asymetria i utrata umiejętności wymagają konsultacji medycznej,
• diagnoza powinna obejmować całe funkcjonowanie dziecka,
• wsparcie należy dobierać indywidualnie.

Jeżeli trudności ruchowe regularnie ograniczają dziecku zabawę, samoobsługę, udział w zajęciach albo kontakty z rówieśnikami, warto skonsultować ich przyczynę.

Powiązane artykuły

• Co to jest Integracja Sensoryczna?
• Objawy zaburzeń Integracji Sensorycznej
• Diagnoza Integracji Sensorycznej – jak wygląda i kiedy warto ją wykonać?
• Na czym polega terapia Integracji Sensorycznej?
• Ćwiczenia Integracji Sensorycznej w domu – co naprawdę pomaga?
• Nadwrażliwość sensoryczna u dziecka
• Podwrażliwość sensoryczna u dziecka
• Problemy z koncentracją u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Dziecko chodzi na palcach – czy to może mieć związek z Integracją Sensoryczną?
• Integracja Sensoryczna a ADHD
• Integracja Sensoryczna a autyzm
• Integracja Sensoryczna Niepołomice

Najczęściej zadawane pytania – niezgrabność ruchowa u dziecka

Diagnoza i terapia Integracji Sensorycznej w Niepołomicach

Jeżeli dziecko często się przewraca, wpada na przedmioty, ma trudność z łapaniem piłki, planowaniem nowych ruchów, jazdą na rowerze lub aktywnościami na placu zabaw, warto przyjrzeć się przyczynie tych trudności.

Jeśli problemy ruchowe występują razem z dużą potrzebą ruchu i docisku, nietypową reakcją na huśtanie, dotyk lub inne bodźce, pomocna może być ocena Integracji Sensorycznej.

W Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach prowadzimy diagnozę oraz indywidualną terapię Integracji Sensorycznej dla dzieci. Podczas diagnozy analizujemy całe funkcjonowanie sensoryczno-ruchowe dziecka, a nie wyłącznie pojedynczy objaw.

Jeżeli charakter trudności wskazuje na potrzebę konsultacji fizjoterapeutycznej, ortopedycznej, neurologicznej lub innej diagnostyki, rodzicom zalecamy odpowiednie poszerzenie oceny.

Centrum Rozwoju ISkierka
ul. Ułanów 17A
32-005 Niepołomice

Dowiedz się więcej o Integracji Sensorycznej w Niepołomicach

Umów konsultację lub sprawdź dostępne terminy

Skontaktuj się z Centrum Rozwoju ISkierka