Efekty terapii Integracji Sensorycznej – kiedy można zauważyć pierwsze zmiany?

Jakie mogą być efekty terapii Integracji Sensorycznej?

Efekty terapii Integracji Sensorycznej to temat, o który rodzice pytają bardzo często jeszcze przed rozpoczęciem zajęć. Chcą wiedzieć, kiedy można spodziewać się pierwszych zmian, po ilu spotkaniach terapia zaczyna przynosić rezultaty oraz po czym właściwie poznać, że dziecko robi postępy.

Nie ma jednak jednej odpowiedzi odpowiedniej dla każdego dziecka. Terapia Integracji Sensorycznej jest procesem indywidualnym, a jej efekty zależą między innymi od rodzaju i nasilenia trudności, wieku dziecka, regularności zajęć, celów terapeutycznych oraz występowania innych trudności rozwojowych.

Co ważne, efektów terapii nie należy oceniać wyłącznie na podstawie tego, co dziecko potrafi zrobić w gabinecie. Najbardziej wartościowe zmiany powinny być widoczne przede wszystkim w codziennym funkcjonowaniu dziecka – w domu, przedszkolu, szkole, podczas zabawy, samoobsługi czy aktywności ruchowych.

U jednego dziecka pierwszą zauważalną zmianą może być większa pewność podczas korzystania z placu zabaw. U innego łatwiejsze ubieranie się, lepsza tolerancja określonych bodźców, sprawniejsza koordynacja ruchowa albo większa gotowość do uczestniczenia w aktywnościach, których wcześniej unikało.

Dlatego zamiast pytać wyłącznie: „Po ilu zajęciach będą efekty?”, warto również zapytać: „Jakie konkretnie zmiany chcemy zobaczyć w codziennym życiu mojego dziecka?”.

Jeżeli chcesz najpierw lepiej zrozumieć sam mechanizm przetwarzania bodźców, przeczytaj również: Co to jest Integracja Sensoryczna?

Po jakim czasie widać efekty terapii SI?

Nie istnieje określona liczba spotkań, po której u każdego dziecka powinny pojawić się zauważalne efekty terapii SI.

U części dzieci rodzice mogą obserwować pierwsze zmiany stosunkowo szybko. U innych proces wymaga znacznie więcej czasu. Niektóre zmiany mogą być subtelne i początkowo zauważalne przede wszystkim dla rodziców lub terapeuty.

Tempo postępów może zależeć między innymi od:

• rodzaju trudności sensorycznych,
• ich nasilenia,
• liczby obszarów wymagających wsparcia,
• wieku dziecka,
• poziomu rozwoju ruchowego,
• regularności terapii,
• indywidualnej reakcji dziecka na proponowane aktywności,
• współwystępujących trudności rozwojowych,
• możliwości wykorzystywania nowych umiejętności poza gabinetem.

Dlatego obietnica, że po określonej liczbie zajęć każde dziecko osiągnie konkretny efekt, nie byłaby rzetelna.

Jak rozpoznać, że terapia Integracji Sensorycznej przynosi efekty?

Najważniejszym wskaźnikiem skuteczności terapii powinno być to, czy poprawia się funkcjonowanie dziecka w sytuacjach, które wcześniej były dla niego trudne.

Rodzice mogą zauważyć między innymi:

• większą pewność podczas aktywności ruchowych,
• lepszą kontrolę własnego ciała,
• poprawę równowagi,
• sprawniejszą koordynację,
• łatwiejsze wykonywanie czynności samoobsługowych,
• większą tolerancję niektórych bodźców,
• lepszą organizację zachowania,
• większą gotowość do podejmowania nowych aktywności,
• mniejsze unikanie określonych zabaw lub sytuacji,
• lepsze dostosowywanie siły podczas zabawy i codziennych czynności.

Zakres możliwych zmian zależy jednak od tego, jakie trudności występowały przed rozpoczęciem terapii i jakie cele zostały ustalone na podstawie diagnozy.

Efekty terapii SI powinny być widoczne poza gabinetem

To jedna z najważniejszych zasad podczas oceny postępów.

Dziecko może z czasem bardzo dobrze nauczyć się wykonywać konkretny tor przeszkód albo określone zadanie w gabinecie. Samo opanowanie ćwiczenia nie jest jednak najważniejszym celem terapii.

Znacznie ważniejsze jest pytanie, czy zdobywane doświadczenia przekładają się na codzienne funkcjonowanie.

Przykładowo, jeśli jednym z celów jest poprawa kontroli posturalnej i równowagi, warto obserwować, czy dziecko:

• pewniej porusza się po schodach,
• chętniej korzysta z placu zabaw,
• rzadziej się przewraca,
• sprawniej jeździ na rowerze lub hulajnodze,
• lepiej radzi sobie podczas zajęć ruchowych.

Jeżeli celem jest natomiast lepsza tolerancja określonych bodźców, istotne będzie to, czy dziecko lepiej radzi sobie z nimi również w domu, przedszkolu czy szkole.

Pierwsze efekty terapii Integracji Sensorycznej mogą być subtelne

Nie zawsze pierwszą zmianą jest spektakularna poprawa.

Czasami rodzic zauważa niewielkie różnice, które dopiero po pewnym czasie zaczynają tworzyć większą zmianę w codziennym funkcjonowaniu.

Może to być na przykład sytuacja, w której dziecko:

• po raz pierwszy samo próbuje wejść na wcześniej omijaną drabinkę,
• pozwala dłużej czesać włosy,
• chętniej uczestniczy w zabawie ruchowej,
• rzadziej prosi o pomoc przy ubieraniu,
• łatwiej wraca do aktywności po niepowodzeniu,
• lepiej kontroluje siłę podczas zabawy,
• rzadziej unika określonej powierzchni lub rodzaju ruchu.

Takie niewielkie zmiany mogą być bardzo istotne, szczególnie jeśli dotyczą obszaru, który wcześniej wyraźnie ograniczał dziecko.

Od czego zależą efekty terapii Integracji Sensorycznej?

Na tempo i zakres zmian wpływa wiele czynników. Dlatego nie należy porównywać postępów jednego dziecka z postępami innego.

Rodzaj trudności sensorycznych

Dziecko z nadwrażliwością na określone bodźce może wymagać innego sposobu pracy niż dziecko intensywnie poszukujące ruchu lub mające trudności z planowaniem ruchowym.

Nasilenie trudności

Jeżeli problemy dotyczą wielu obszarów codziennego funkcjonowania, osiąganie celów może wymagać więcej czasu.

Regularność zajęć

Systematyczna terapia pozwala zachować ciągłość pracy i obserwować reakcje dziecka w kolejnych etapach.

Indywidualne tempo rozwoju

Dzieci rozwijają się w różnym tempie. Nie można oczekiwać identycznej reakcji na terapię u każdego dziecka.

Współwystępujące trudności

Na funkcjonowanie dziecka mogą wpływać również inne czynniki, dlatego nie wszystkie obserwowane trudności muszą mieć podłoże sensoryczne.

Dlaczego prawidłowa diagnoza ma znaczenie dla efektów terapii?

Skuteczna terapia powinna wynikać z prawidłowego rozpoznania potrzeb dziecka.

Diagnoza Integracji Sensorycznej pozwala określić, które obszary funkcjonowania wymagają wsparcia oraz w jaki sposób obserwowane trudności wpływają na codzienne życie.

Na podstawie diagnozy można ustalić konkretne cele terapeutyczne.

Bez jasno określonego punktu wyjścia trudno później ocenić, czy terapia rzeczywiście przynosi oczekiwane rezultaty.

Więcej o przebiegu diagnozy przeczytasz tutaj: Diagnoza Integracji Sensorycznej – jak wygląda i kiedy warto ją wykonać?

Jak powinny wyglądać cele terapii SI?

Cele powinny odnosić się do rzeczywistych potrzeb dziecka i jego codziennego funkcjonowania.

Zamiast ogólnego celu typu „poprawa Integracji Sensorycznej”, warto określić, w jakich sytuacjach oczekujemy zmiany.

W zależności od dziecka cele mogą dotyczyć między innymi:

• większej samodzielności podczas ubierania,
• poprawy równowagi,
• sprawniejszego planowania ruchu,
• lepszego dostosowywania siły,
• większej tolerancji określonych aktywności,
• łatwiejszego uczestniczenia w zabawach ruchowych,
• poprawy koordynacji,
• lepszego funkcjonowania podczas czynności wymagających stabilnej pozycji ciała.

Im bardziej konkretne są cele, tym łatwiej później oceniać postępy.

Czy poprawa koncentracji może być efektem terapii SI?

U części dzieci trudności w przetwarzaniu bodźców mogą wpływać na poziom pobudzenia i zdolność uczestniczenia w zadaniu. W takich przypadkach poprawa regulacji może pośrednio ułatwiać funkcjonowanie podczas aktywności wymagających uwagi.

Nie oznacza to jednak, że wszystkie problemy z koncentracją są spowodowane zaburzeniami Integracji Sensorycznej.

Trudności z koncentracją mogą mieć wiele przyczyn, dlatego powinny być analizowane szerzej.

Więcej na ten temat przeczytasz w artykule Problemy z koncentracją u dziecka a Integracja Sensoryczna.

Czy dziecko może stać się spokojniejsze dzięki terapii SI?

Celem terapii Integracji Sensorycznej nie jest sprawienie, aby aktywne dziecko stało się spokojne lub siedziało nieruchomo.

Jeżeli jednak bardzo duża potrzeba ruchu jest związana z trudnością w regulowaniu pobudzenia lub poszukiwaniem określonych bodźców, odpowiednio dobrane wsparcie może pomóc dziecku lepiej organizować swoje zachowanie.

Zmiana może polegać na tym, że dziecko:

• łatwiej przechodzi od intensywnego ruchu do spokojniejszej aktywności,
• lepiej kontroluje swoje ciało,
• korzysta z bezpieczniejszych sposobów zaspokajania potrzeby ruchu,
• potrafi dłużej uczestniczyć w określonym zadaniu.

Więcej o dużej potrzebie ruchu przeczytasz tutaj: Dlaczego dziecko ciągle się wierci?

Czy terapia SI może poprawić równowagę?

Jeżeli problemy z równowagą są jednym z obszarów wskazanych podczas diagnozy, mogą zostać uwzględnione w celach terapeutycznych.

Postępy mogą być widoczne podczas:

• chodzenia po nierównych powierzchniach,
• pokonywania przeszkód,
• zabawy na placu zabaw,
• stania na jednej nodze,
• jazdy na rowerze lub hulajnodze,
• zajęć ruchowych.

Warto jednak pamiętać, że problemy z równowagą mogą mieć różne przyczyny i nie zawsze są związane wyłącznie z Integracją Sensoryczną.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Zaburzenia równowagi u dziecka a Integracja Sensoryczna.

Czy terapia Integracji Sensorycznej może poprawić koordynację?

Jeżeli dziecko ma trudności z organizacją ruchu, planowaniem czynności lub koordynacją, odpowiednio dobrane aktywności mogą wspierać rozwój tych umiejętności.

Rodzice mogą z czasem zauważyć, że dziecko:

• sprawniej pokonuje tory przeszkód,
• łatwiej uczy się nowych aktywności ruchowych,
• rzadziej wpada na przedmioty,
• lepiej kontroluje ruchy,
• pewniej uczestniczy w zabawach zespołowych,
• sprawniej wykonuje czynności wymagające współpracy obu stron ciała.

Jeżeli problemem jest przede wszystkim niezgrabność ruchowa, warto przeczytać również: Niezgrabność ruchowa u dziecka a Integracja Sensoryczna.

Efekty terapii przy nadwrażliwości sensorycznej

W przypadku dziecka nadmiernie reagującego na określone bodźce celem nie powinno być zmuszanie go do tolerowania wszystkiego.

Terapia może wspierać bardziej adaptacyjne reagowanie i zwiększać komfort funkcjonowania.

W zależności od indywidualnego profilu rodzice mogą obserwować między innymi:

• większą tolerancję niektórych codziennych czynności,
• mniejsze unikanie określonych aktywności,
• większą gotowość do poznawania nowych doświadczeń,
• łatwiejsze radzenie sobie z bodźcami,
• lepsze wykorzystywanie strategii pomagających ograniczyć przeciążenie.

Proces powinien przebiegać stopniowo i z poszanowaniem granic dziecka.

Więcej przeczytasz w artykule Nadwrażliwość sensoryczna u dziecka – objawy, przyczyny i jak pomóc?

Efekty terapii przy podwrażliwości i poszukiwaniu bodźców

Dziecko poszukujące dużej ilości ruchu, docisku lub innych intensywnych bodźców może potrzebować wsparcia w lepszym rozpoznawaniu potrzeb własnego organizmu oraz korzystaniu z bezpiecznych sposobów regulacji.

Postęp nie musi oznaczać całkowitego zniknięcia potrzeby ruchu.

Może natomiast oznaczać, że dziecko:

• lepiej kontroluje intensywność aktywności,
• rzadziej podejmuje niebezpieczne zachowania,
• lepiej dostosowuje siłę,
• łatwiej przechodzi między różnymi rodzajami aktywności,
• sprawniej rozpoznaje potrzeby własnego ciała.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Podwrażliwość sensoryczna u dziecka.

Efekty terapii SI a ADHD

ADHD i trudności Integracji Sensorycznej nie są tym samym.

Dziecko z ADHD może jednocześnie mieć trudności sensoryczne, ale terapia SI nie jest terapią ADHD jako takiego.

Jeżeli diagnoza wskazuje na konkretne problemy sensoryczne, terapia może koncentrować się właśnie na tych obszarach.

Nie należy jednak oczekiwać, że terapia Integracji Sensorycznej „wyleczy ADHD”.

Więcej o różnicach i możliwym współwystępowaniu przeczytasz tutaj: Integracja Sensoryczna a ADHD.

Efekty terapii SI u dziecka w spektrum autyzmu

Podobnie wygląda sytuacja w przypadku autyzmu.

Terapia Integracji Sensorycznej nie jest terapią autyzmu. Może być elementem wsparcia wtedy, gdy dziecko ma konkretne trudności związane z przetwarzaniem bodźców, które wpływają na jego codzienne funkcjonowanie.

Cele powinny dotyczyć rzeczywistych potrzeb dziecka, na przykład:

• większego komfortu podczas określonych czynności,
• lepszej tolerancji wybranych doświadczeń sensorycznych,
• sprawniejszego planowania ruchu,
• większej samodzielności,
• lepszej organizacji aktywności.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Integracja Sensoryczna a autyzm.

Czy efekty terapii SI są trwałe?

Jednym z ważnych celów terapii jest to, aby rozwijane umiejętności były wykorzystywane przez dziecko również poza gabinetem.

Nie należy jednak myśleć o efektach terapii jak o jednorazowym „naprawieniu” określonego problemu.

Dziecko cały czas się rozwija. Zmieniają się jego wymagania szkolne, środowisko, aktywności i możliwości.

Dlatego po zakończeniu terapii warto nadal obserwować funkcjonowanie dziecka. Jeżeli w przyszłości pojawią się nowe trudności, można ponownie skonsultować sytuację ze specjalistą.

Czy efekty terapii mogą być nierównomierne?

Tak. Rozwój dziecka bardzo często nie przebiega liniowo.

Może zdarzyć się, że przez kilka tygodni rodzice obserwują dużą poprawę, a następnie przez pewien czas zmiany są mniej widoczne.

Na funkcjonowanie dziecka wpływają również:

• zmęczenie,
• choroba,
• zmiana rytmu dnia,
• stres,
• nowa sytuacja w przedszkolu lub szkole,
• większa liczba obowiązków,
• naturalne etapy rozwojowe.

Pojedynczy trudniejszy tydzień nie oznacza więc automatycznie, że wcześniejsze efekty terapii zniknęły.

Czy dziecko może mieć gorszy dzień po terapii SI?

Reakcje po zajęciach mogą być różne. Dziecko może być zmęczone po intensywnej aktywności, szczególnie jeśli sesja była wymagająca ruchowo.

Jeżeli jednak po zajęciach regularnie pojawia się silne rozdrażnienie, przeciążenie, wyraźne pogorszenie funkcjonowania lub inne niepokojące reakcje, warto przekazać te informacje terapeucie.

Są one ważne przy planowaniu intensywności kolejnych zajęć.

Czy więcej ćwiczeń oznacza szybsze efekty?

Nie. Więcej bodźców i więcej ćwiczeń nie oznacza automatycznie lepszego lub szybszego rezultatu.

W Integracji Sensorycznej bardzo ważne jest odpowiednie dopasowanie rodzaju, intensywności i czasu trwania aktywności do potrzeb dziecka.

Zbyt intensywne oddziaływanie może prowadzić do przeciążenia zamiast poprawy funkcjonowania.

Dlatego nie warto samodzielnie zwiększać liczby ćwiczeń tylko po to, aby przyspieszyć terapię.

Czy ćwiczenia SI w domu przyspieszają efekty?

Odpowiednio dobrane aktywności domowe mogą wspierać dziecko, ale nie powinny być traktowane jako wyścig po szybszy efekt.

Największą wartość mają czynności, które można naturalnie włączyć w codzienne życie i które odpowiadają rzeczywistym potrzebom dziecka.

W domu można wykorzystywać między innymi:

• zabawę na świeżym powietrzu,
• aktywności ruchowe,
• proste tory przeszkód,
• zabawy z piłką,
• codzienne czynności wymagające pracy całego ciała.

Nie każdy popularny w internecie zestaw „ćwiczeń sensorycznych” będzie odpowiedni dla konkretnego dziecka.

Więcej na ten temat przeczytasz tutaj: Ćwiczenia Integracji Sensorycznej w domu – co naprawdę pomaga?

Jak rodzice mogą obserwować postępy dziecka?

Dobrym rozwiązaniem jest obserwowanie konkretnych sytuacji, które przed rozpoczęciem terapii sprawiały dziecku trudność.

Zamiast ogólnego pytania „Czy jest lepiej?”, można zwrócić uwagę na bardziej konkretne zachowania.

Przykładowo:

• Czy dziecko chętniej korzysta z huśtawki?
• Czy łatwiej się ubiera?
• Czy rzadziej przewraca się podczas biegania?
• Czy lepiej kontroluje siłę?
• Czy chętniej uczestniczy w zabawach ruchowych?
• Czy łatwiej wykonuje zadania wymagające koordynacji?
• Czy mniej intensywnie unika określonych bodźców?
• Czy szybciej wraca do równowagi po pobudzeniu?

Takie konkretne obserwacje są znacznie bardziej wartościowe niż ogólne wrażenie.

Czy warto zapisywać zmiany podczas terapii?

Tak. Krótkie notatki mogą być bardzo pomocne, szczególnie gdy terapia trwa kilka miesięcy.

Rodzic może zapisywać:

• nowe umiejętności,
• sytuacje, które stały się łatwiejsze,
• aktywności, których dziecko przestało unikać,
• zmiany zauważone przez nauczycieli,
• nowe trudności, które pojawiły się w trakcie terapii.

Dzięki temu podczas rozmowy z terapeutą łatwiej dokładnie ocenić kierunek zmian.

Jak często powinno się podsumowywać efekty terapii?

Postępy powinny być obserwowane na bieżąco, a cele okresowo weryfikowane.

Nie ma potrzeby czekać do końca terapii, aby zastanowić się, czy przynosi ona efekty.

Warto regularnie analizować:

• które cele zostały osiągnięte,
• które wymagają dalszej pracy,
• czy pojawiły się nowe potrzeby,
• czy rodzice obserwują zmiany w domu,
• czy zmiany są zauważalne w przedszkolu lub szkole,
• czy obecny plan terapii nadal jest odpowiedni.

Co jeśli rodzic nie widzi efektów terapii SI?

Brak oczekiwanych zmian nie powinien być ignorowany.

Jeżeli terapia trwa już odpowiednio długo, jest prowadzona regularnie, a rodzice nie obserwują poprawy w obszarach będących celem terapii, warto omówić to z terapeutą.

Należy wtedy zastanowić się:

• czy cele zostały właściwie określone,
• czy sposób pracy jest odpowiedni,
• czy trudności rzeczywiście mają podłoże sensoryczne,
• czy potrzebna jest ponowna ocena,
• czy dziecko potrzebuje dodatkowej konsultacji innego specjalisty.

Terapia nie powinna być kontynuowana przez długi czas wyłącznie dlatego, że dziecko już na nią uczęszcza.

Kiedy warto rozszerzyć diagnostykę?

Nie wszystkie trudności dziecka można wyjaśnić przetwarzaniem sensorycznym.

Jeżeli obserwowane problemy są złożone, brak jest spodziewanych postępów albo pojawiają się objawy wykraczające poza obszar SI, warto rozważyć konsultację z odpowiednim specjalistą.

W zależności od sytuacji może być to między innymi:

• psycholog,
• fizjoterapeuta,
• logopeda,
• lekarz pediatra,
• neurolog,
• psychiatra dziecięcy,
• inny specjalista odpowiedni do obserwowanych trudności.

Kompleksowe spojrzenie na rozwój dziecka jest szczególnie ważne wtedy, gdy problemy dotyczą wielu różnych obszarów.

Czy brak szybkiego efektu oznacza, że terapia nie działa?

Nie zawsze. Niektóre cele wymagają czasu, szczególnie gdy trudności są nasilone lub dotyczą złożonych umiejętności.

Jednocześnie argument „trzeba jeszcze poczekać” nie powinien być powtarzany bez końca.

Jeżeli terapia jest prowadzona przez dłuższy czas, powinno być możliwe wskazanie:

• nad czym aktualnie pracuje dziecko,
• jakie zmiany już wystąpiły,
• co nadal sprawia trudność,
• jakie są dalsze cele,
• dlaczego kontynuowanie terapii jest uzasadnione.

Rodzic ma prawo wiedzieć, jaki jest cel terapii i w jaki sposób oceniane są postępy.

Czy efekty terapii zależą od regularności zajęć?

Regularność ma znaczenie, ponieważ pozwala zachować ciągłość procesu terapeutycznego.

Pojedyncza nieobecność nie przekreśla efektów terapii, ale częste i długie przerwy mogą utrudniać systematyczną realizację celów.

Nie oznacza to jednak, że dziecko powinno uczestniczyć w terapii za wszelką cenę, na przykład podczas choroby lub znacznego zmęczenia.

Plan powinien uwzględniać realne możliwości dziecka i rodziny.

Jak długo trzeba chodzić na terapię, aby zobaczyć efekty?

Nie można wskazać jednej liczby tygodni czy miesięcy odpowiedniej dla wszystkich dzieci.

Czas terapii zależy od indywidualnej sytuacji, dlatego ważniejsze od kalendarza jest systematyczne sprawdzanie, czy dziecko realizuje ustalone cele.

Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej o długości całego procesu, przeczytaj: Ile trwa terapia Integracji Sensorycznej?

Kiedy można zakończyć terapię Integracji Sensorycznej?

Terapia nie powinna trwać dłużej tylko dlatego, że dziecko przyzwyczaiło się do zajęć.

Możliwość zakończenia terapii można rozważyć, gdy:

• najważniejsze cele zostały osiągnięte,
• dziecko lepiej funkcjonuje w codziennych sytuacjach,
• trudności nie ograniczają już istotnie jego aktywności,
• dziecko potrafi wykorzystywać zdobyte umiejętności poza gabinetem,
• dalsza regularna terapia nie jest już potrzebna.

Czasami zakończenie może mieć charakter stopniowy, na przykład poprzez zwiększanie odstępów pomiędzy spotkaniami.

Jak wygląda ocena efektów terapii w Centrum Rozwoju ISkierka?

W Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach punktem wyjścia do terapii jest wcześniejsza ocena funkcjonowania dziecka i określenie obszarów wymagających wsparcia.

Na tej podstawie ustalane są indywidualne cele terapeutyczne.

W trakcie pracy ważna jest nie tylko obserwacja dziecka podczas zajęć, ale również informacje przekazywane przez rodziców dotyczące jego funkcjonowania w domu, przedszkolu lub szkole.

Dzięki temu można oceniać, czy zdobywane podczas terapii doświadczenia przekładają się na rzeczywiste sytuacje w życiu dziecka.

Najważniejsze informacje o efektach terapii Integracji Sensorycznej

Efekty terapii SI mogą wyglądać inaczej u każdego dziecka. Nie należy oczekiwać identycznego tempa ani takiego samego rodzaju zmian.

Najważniejsze jest, aby terapia prowadziła do poprawy funkcjonowania w obszarach, które wcześniej rzeczywiście sprawiały dziecku trudność.

• Nie istnieje określona liczba zajęć gwarantująca efekt.
• Pierwsze zmiany mogą być niewielkie i stopniowe.
• Najważniejsze efekty powinny być widoczne poza gabinetem.
• Cele terapii powinny być konkretne i indywidualne.
• Postępy należy regularnie oceniać.
• Nie wszystkie trudności dziecka mają podłoże sensoryczne.
• Brak postępów powinien prowadzić do ponownej analizy sytuacji.
• Większa liczba ćwiczeń nie oznacza automatycznie szybszych rezultatów.
• Rodzice są ważnym źródłem informacji o zmianach w codziennym funkcjonowaniu.
• Terapia powinna trwać tak długo, jak długo jest uzasadniona potrzebami dziecka.

Powiązane artykuły o Integracji Sensorycznej

• Co to jest Integracja Sensoryczna?
• Objawy zaburzeń Integracji Sensorycznej u dzieci
• Diagnoza Integracji Sensorycznej – jak wygląda i kiedy warto ją wykonać?
• Ćwiczenia Integracji Sensorycznej w domu – co naprawdę pomaga?
• Nadwrażliwość sensoryczna u dziecka
• Podwrażliwość sensoryczna u dziecka
• Problemy z koncentracją u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Integracja Sensoryczna a ADHD
• Integracja Sensoryczna a autyzm
• Niezgrabność ruchowa u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Zaburzenia równowagi u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Dlaczego dziecko ciągle się wierci?
• Ile trwa terapia Integracji Sensorycznej?
• Integracja Sensoryczna Niepołomice – diagnoza i terapia SI

Najczęściej zadawane pytania o efekty terapii Integracji Sensorycznej

Diagnoza i terapia Integracji Sensorycznej w Niepołomicach

Jeżeli obserwujesz u dziecka trudności związane z reakcją na bodźce, równowagą, koordynacją, planowaniem ruchu, czuciem własnego ciała lub bardzo dużą potrzebą określonych aktywności, pierwszym krokiem powinna być odpowiednia ocena jego funkcjonowania.

W Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach prowadzimy diagnozę oraz indywidualną terapię Integracji Sensorycznej dla dzieci.

Na podstawie diagnozy określamy obszary wymagające wsparcia i ustalamy cele terapii. W trakcie kolejnych spotkań obserwujemy postępy i uwzględniamy informacje rodziców dotyczące funkcjonowania dziecka poza gabinetem.

Najważniejszym celem nie jest wykonanie określonej liczby ćwiczeń ani odbycie konkretnej liczby zajęć. Istotne jest to, czy terapia pomaga dziecku lepiej funkcjonować w codziennym życiu.

Centrum Rozwoju ISkierka
ul. Ułanów 17A
32-005 Niepołomice

Dowiedz się więcej o Integracji Sensorycznej w Niepołomicach

Umów konsultację lub sprawdź dostępne terminy

Skontaktuj się z Centrum Rozwoju ISkierka