Jak przygotować dziecko do diagnozy Integracji Sensorycznej?

Jak przygotować dziecko do diagnozy Integracji Sensorycznej?

Jak przygotować dziecko do diagnozy Integracji Sensorycznej? To jedno z pytań, które często pojawia się po umówieniu pierwszego spotkania. Rodzice zastanawiają się, czy dziecko powinno wcześniej ćwiczyć, jak opowiedzieć mu o wizycie, jakie ubranie będzie najlepsze, co zabrać ze sobą oraz czy przed diagnozą należy w jakiś szczególny sposób zmienić jego codzienną rutynę.

Dobra wiadomość jest taka, że przygotowanie do diagnozy SI zazwyczaj nie wymaga specjalnych ćwiczeń ani trenowania konkretnych umiejętności. Wręcz przeciwnie – zależy nam na możliwości obserwowania dziecka możliwie naturalnie, zgodnie z jego aktualnymi możliwościami i sposobem funkcjonowania.

Rodzic może jednak zrobić kilka prostych rzeczy, które zwiększą komfort dziecka i ułatwią przeprowadzenie spotkania.

Warto przede wszystkim:

• spokojnie powiedzieć dziecku, gdzie jedzie i czego mniej więcej może się spodziewać,
• nie przedstawiać diagnozy jako egzaminu ani testu, który trzeba zdać,
• zadbać o wygodne ubranie pozwalające na swobodny ruch,
• w miarę możliwości zadbać o sen i odpoczynek przed wizytą,
• nie ćwiczyć wcześniej z dzieckiem zadań „pod diagnozę”,
• przygotować informacje dotyczące rozwoju i codziennego funkcjonowania dziecka,
• zabrać dokumentację, która może mieć znaczenie dla oceny jego funkcjonowania.

Najważniejsze jest to, aby dziecko nie czuło presji związanej z wizytą. Diagnoza Integracji Sensorycznej nie jest sprawdzianem szkolnym. Jej celem jest poznanie sposobu funkcjonowania dziecka i określenie, czy w konkretnych obszarach potrzebuje ono dodatkowego wsparcia.

Jeżeli chcesz najpierw dokładnie dowiedzieć się, na czym polega sama ocena, przeczytaj również: Diagnoza Integracji Sensorycznej – jak wygląda i kiedy warto ją wykonać?

Czy dziecko trzeba specjalnie przygotowywać do diagnozy SI?

Nie ma potrzeby specjalnego trenowania dziecka przed diagnozą Integracji Sensorycznej.

Nie warto ćwiczyć z nim równowagi, konkretnych pozycji, rzucania piłką, pokonywania torów przeszkód ani innych zadań tylko dlatego, że mogą pojawić się podczas spotkania.

Diagnoza nie służy do sprawdzania, czy dziecko potrafi prawidłowo wykonać wcześniej wyuczone zadania. Specjalista chce zobaczyć, jak dziecko funkcjonuje w danym momencie, jak organizuje ruch, w jaki sposób reaguje na określone sytuacje oraz jak radzi sobie z zadaniami dostosowanymi do jego wieku i możliwości.

Sztuczne przygotowywanie dziecka do konkretnych prób mogłoby utrudnić uzyskanie naturalnego obrazu jego funkcjonowania.

Znacznie ważniejsze jest przygotowanie dziecka emocjonalnie – tak, aby wiedziało, że jedzie do miejsca, w którym będzie mogło wykonywać różne zadania i aktywności ruchowe, a nie na egzamin, który trzeba zaliczyć.

Jak powiedzieć dziecku o diagnozie Integracji Sensorycznej?

Sposób rozmowy powinien być dostosowany przede wszystkim do wieku i poziomu rozumienia dziecka.

Nie trzeba szczegółowo opisywać wszystkich elementów diagnozy. W większości przypadków wystarczy prosty i spokojny komunikat.

Można powiedzieć dziecku, że pojedzie do miejsca, w którym specjalista będzie chciał zobaczyć, jak wykonuje różne zadania i jak się porusza.

W zależności od wieku można wspomnieć, że podczas spotkania mogą pojawić się różne aktywności ruchowe, zabawy oraz zadania.

Ważne, aby unikać komunikatów typu:

• „Musisz się dobrze postarać”,
• „Zobaczymy, czy wszystko potrafisz”,
• „Pani będzie sprawdzać, czy dobrze wykonujesz zadania”,
• „Musisz wszystko zrobić poprawnie”,
• „Jak będziesz grzeczny, to dostaniesz nagrodę”.

Takie komunikaty mogą niepotrzebnie zwiększyć napięcie dziecka i sprawić, że potraktuje ono spotkanie jak egzamin.

Czego lepiej nie mówić dziecku przed diagnozą SI?

Warto unikać zarówno straszenia, jak i nadmiernego zapewniania, że podczas wizyty „na pewno wszystko będzie super”.

Dziecko może zareagować inaczej, niż przewidujemy. Niektóre zadania mogą być dla niego łatwe i przyjemne, inne mogą wymagać większego wysiłku.

Najbezpieczniej opisać spotkanie neutralnie.

Nie warto również mówić przy dziecku:

• „Coś jest z nim nie tak”,
• „Musimy sprawdzić, co jest nie tak”,
• „On ma chyba zaburzenia SI”,
• „Nie radzi sobie tak jak inne dzieci”,
• „Pani zobaczy, dlaczego jesteś taki niezdarny”.

Nawet jeśli rozmowa jest skierowana do innej osoby dorosłej, dziecko może ją usłyszeć i zinterpretować jako informację, że jest z nim coś nie w porządku.

Diagnoza powinna być przedstawiona jako sposób na lepsze poznanie jego potrzeb, a nie poszukiwanie „wady”.

Czy mówić dziecku, że jedzie na badanie?

Można użyć słowa „badanie”, jeżeli dziecko dobrze je rozumie i nie kojarzy go wyłącznie z wizytą lekarską, zastrzykami lub innymi nieprzyjemnymi doświadczeniami.

U młodszych dzieci często lepiej sprawdza się prostsze określenie, na przykład „spotkanie”, „zajęcia” albo „wizyta”.

Najważniejsze jest, aby nie wprowadzać dziecka w błąd.

Nie warto mówić, że jedzie wyłącznie się pobawić, jeśli podczas spotkania będą również wykonywane określone zadania. Lepiej powiedzieć, że będą różne zabawy i zadania, dzięki którym specjalista będzie mógł zobaczyć, jak dziecko się porusza i wykonuje różne czynności.

Czy diagnoza Integracji Sensorycznej jest egzaminem?

Nie. Dziecko nie otrzymuje oceny szkolnej i nie ma wyniku w kategorii „zdane” albo „niezdane”.

Poszczególne próby służą do zebrania informacji o sposobie funkcjonowania dziecka.

Znaczenie może mieć nie tylko końcowy rezultat zadania, ale również sposób jego wykonania.

Specjalista może zwracać uwagę między innymi na:

• organizację ruchu,
• koordynację,
• równowagę,
• planowanie ruchowe,
• kontrolę posturalną,
• reakcje na określone bodźce,
• sposób podejmowania aktywności,
• zachowanie podczas wykonywania zadań.

Dlatego nie należy podpowiadać dziecku, jak ma wykonać konkretne zadanie, chyba że terapeuta poprosi rodzica o pomoc.

Jak ubrać dziecko na diagnozę Integracji Sensorycznej?

Najlepiej wybrać wygodne ubranie, które nie ogranicza ruchów.

Podczas spotkania dziecko może wykonywać różne aktywności ruchowe, dlatego strój powinien umożliwiać swobodne poruszanie się.

Dobrym wyborem są na przykład:

• wygodne spodnie dresowe lub legginsy,
• koszulka,
• bluza, którą można łatwo zdjąć,
• inne miękkie ubranie pozwalające na swobodny ruch.

Lepiej unikać bardzo sztywnych spodni, mocno ograniczającej odzieży oraz stroju, w którym dziecko samo czuje się niekomfortowo.

Jeżeli dziecko ma wyraźne preferencje dotyczące ubrań, warto wybrać strój, który dobrze zna i akceptuje.

Czy dziecko powinno być wypoczęte przed diagnozą?

Jeżeli jest to możliwe, warto zadbać o to, aby dziecko było przed spotkaniem wypoczęte.

Zmęczenie może wpływać na:

• koncentrację,
• koordynację,
• cierpliwość,
• poziom aktywności,
• reakcje emocjonalne,
• tolerancję bodźców,
• gotowość do współpracy.

Nie oznacza to oczywiście, że przed wizytą należy całkowicie zmieniać rytm dnia dziecka.

Najlepiej, jeśli dzień diagnozy jest możliwie podobny do zwykłego dnia, ale bez dodatkowego przemęczenia bezpośrednio przed spotkaniem.

Czy dziecko powinno zjeść przed diagnozą SI?

Warto zadbać o to, aby dziecko nie przychodziło na spotkanie bardzo głodne.

Głód może wpływać na samopoczucie, poziom energii, koncentrację oraz gotowość do wykonywania zadań.

Jednocześnie bezpośrednio przed aktywnością ruchową nie warto podawać bardzo obfitego posiłku.

Najlepiej zachować zwykły rytm posiłków dziecka i uwzględnić godzinę zaplanowanej wizyty.

Jeżeli dziecko ma specjalne potrzeby żywieniowe, alergie albo inne istotne kwestie zdrowotne, warto poinformować o nich specjalistę, jeśli mogą mieć znaczenie dla przebiegu spotkania.

Czy przed diagnozą SI należy odstawić leki?

Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawkowania leków przed diagnozą Integracji Sensorycznej.

Jeżeli dziecko regularnie przyjmuje leki zalecone przez lekarza, powinny być stosowane zgodnie z zaleceniami medycznymi.

Warto natomiast poinformować osobę przeprowadzającą diagnozę o lekach, które dziecko przyjmuje, szczególnie jeżeli mogą wpływać na jego aktywność, koncentrację, napięcie, sen lub zachowanie.

Jakiekolwiek zmiany w farmakoterapii powinny być konsultowane z lekarzem prowadzącym, a nie wykonywane wyłącznie na potrzeby diagnozy SI.

Co zabrać na diagnozę Integracji Sensorycznej?

Zakres potrzebnych dokumentów może zależeć od konkretnej placówki i sytuacji dziecka. Jeżeli przed wizytą otrzymaliście indywidualne zalecenia, należy kierować się właśnie nimi.

Warto jednak przygotować dokumenty i informacje, które mogą pomóc specjaliście lepiej poznać historię rozwoju dziecka.

W zależności od sytuacji przydatne mogą być:

• wcześniejsze opinie psychologiczne,
• opinie pedagogiczne,
• wyniki wcześniejszych diagnoz,
• informacje od fizjoterapeuty,
• informacje od logopedy,
• istotna dokumentacja medyczna,
• informacje z przedszkola lub szkoły,
• orzeczenie lub opinia poradni, jeśli dziecko takie posiada.

Nie oznacza to, że każde dziecko musi posiadać taki zestaw dokumentów.

Jeżeli nie było wcześniej diagnozowane ani objęte inną formą wsparcia, brak wcześniejszej dokumentacji nie jest czymś nietypowym.

Jakie informacje o dziecku warto przygotować?

Bardzo ważnym elementem procesu diagnostycznego jest wywiad z rodzicem.

Rodzic obserwuje dziecko w codziennym życiu i może przekazać informacje, których nie da się uzyskać podczas jednego spotkania w gabinecie.

Przed wizytą warto przypomnieć sobie najważniejsze informacje dotyczące rozwoju dziecka.

Mogą dotyczyć między innymi:

• przebiegu ciąży i porodu,
• rozwoju ruchowego,
• rozwoju mowy,
• przebytych chorób,
• urazów,
• wcześniejszych konsultacji specjalistycznych,
• funkcjonowania w domu,
• funkcjonowania w przedszkolu lub szkole,
• reakcji na dotyk,
• reakcji na dźwięki,
• stosunku do ruchu,
• równowagi i koordynacji,
• samodzielności,
• zabawy,
• aktywności, których dziecko szczególnie poszukuje,
• aktywności, których zdecydowanie unika.

Nie trzeba przygotowywać profesjonalnego opisu. Najbardziej wartościowe są konkretne przykłady z codziennego życia.

Warto zapisać konkretne przykłady zachowania dziecka

Rodzicom czasami trudno przypomnieć sobie wszystkie ważne sytuacje podczas rozmowy w gabinecie. Dlatego dobrym rozwiązaniem jest wcześniejsze zapisanie kilku przykładów.

Zamiast informacji:

„Dziecko jest nadwrażliwe”

bardziej pomocne będzie opisanie konkretnych sytuacji, na przykład:

• dziecko nie toleruje metek w ubraniach,
• protestuje podczas czesania włosów,
• zatyka uszy przy dźwięku suszarki,
• nie chce chodzić boso po trawie,
• unika określonych zabaw ruchowych.

Podobnie zamiast stwierdzenia:

„Dziecko potrzebuje dużo ruchu”

warto powiedzieć, że na przykład:

• często skacze z mebli,
• bardzo intensywnie się kręci,
• stale szuka możliwości wspinania,
• mocno wpada na przedmioty,
• trudno mu przejść od intensywnej aktywności do spokojnego zadania.

Konkretne przykłady pomagają dokładniej zrozumieć charakter obserwowanych trudności.

Czy warto zapytać nauczyciela o funkcjonowanie dziecka?

Jeżeli dziecko chodzi do przedszkola lub szkoły, informacje od nauczyciela mogą być bardzo wartościowe.

Dziecko może funkcjonować inaczej w domu, a inaczej w grupie.

W przedszkolu lub szkole pojawia się więcej:

• hałasu,
• ruchu,
• kontaktu z innymi osobami,
• zmian aktywności,
• zadań wykonywanych w grupie,
• sytuacji wymagających koncentracji,
• aktywności ruchowych.

Warto zapytać nauczyciela, czy obserwuje trudności związane z koordynacją, równowagą, koncentracją, nadmierną potrzebą ruchu, unikaniem określonych aktywności albo silnymi reakcjami na bodźce.

Informacje te można następnie przekazać terapeucie podczas wywiadu.

Czy rodzic powinien być obecny podczas diagnozy SI?

Sposób organizacji spotkania może zależeć od wieku dziecka, charakteru diagnozy, etapu spotkania oraz zasad obowiązujących w danej placówce.

Wywiad wymaga udziału rodzica lub opiekuna, ponieważ to właśnie rodzic przekazuje informacje dotyczące rozwoju i codziennego funkcjonowania dziecka.

Podczas części obejmującej obserwację lub wykonywanie prób specjalista może zdecydować, jaka forma będzie najbardziej odpowiednia.

U niektórych dzieci obecność rodzica zwiększa poczucie bezpieczeństwa. Inne dzieci znacznie lepiej koncentrują się na zadaniach, gdy rodzic nie znajduje się bezpośrednio obok.

Warto w tym zakresie kierować się wskazówkami osoby prowadzącej diagnozę.

Co zrobić, jeśli dziecko boi się nowego miejsca?

Niektóre dzieci potrzebują więcej czasu na oswojenie się z nowym otoczeniem i nieznaną osobą.

Jeżeli wiesz, że Twoje dziecko reaguje silnym napięciem na nowe miejsca, warto poinformować o tym specjalistę.

Przed wizytą można:

• spokojnie powiedzieć dziecku, dokąd jedzie,
• opisać, że pozna nową osobę,
• powiedzieć, że w pomieszczeniu będą różne sprzęty i zadania,
• zapewnić, że może powiedzieć, jeśli czegoś nie rozumie,
• unikać budowania napięcia przez wielokrotne przypominanie o wizycie.

Niektórym dzieciom pomaga obejrzenie wcześniej zdjęcia miejsca, jeśli takie zdjęcie jest dostępne na stronie placówki.

Nie ma jednak potrzeby bardzo szczegółowego przygotowywania scenariusza wizyty, ponieważ rzeczywisty przebieg spotkania może się różnić w zależności od potrzeb dziecka.

Co jeśli dziecko nie chce współpracować podczas diagnozy?

Brak gotowości do wykonania części zadań nie oznacza automatycznie, że diagnoza jest niemożliwa lub że dziecko zrobiło coś źle.

Specjalista bierze pod uwagę zachowanie dziecka, jego wiek, samopoczucie, poziom napięcia oraz sposób reagowania na sytuację.

Czasami dziecko potrzebuje więcej czasu na nawiązanie kontaktu i poznanie otoczenia.

W innych sytuacjach określona reakcja sama w sobie może być istotną informacją.

Jeżeli jednak stan dziecka w danym dniu uniemożliwia uzyskanie wiarygodnego obrazu jego funkcjonowania, specjalista może zdecydować o potrzebie dodatkowego spotkania lub uzupełnienia obserwacji.

Czy można pomagać dziecku podczas wykonywania zadań?

Rodzic naturalnie chce pomóc dziecku, gdy widzi, że ma ono trudność z wykonaniem zadania.

Podczas diagnozy warto jednak poczekać na wskazówki specjalisty.

Podpowiadanie odpowiedzi, poprawianie pozycji dziecka albo pokazywanie mu, jak wykonać zadanie, może zmienić sposób wykonania próby i utrudnić ocenę.

Jeżeli pomoc rodzica będzie potrzebna, osoba prowadząca spotkanie może o nią poprosić.

Najważniejsze jest stworzenie dziecku spokojnej atmosfery bez oceniania jego wyników.

Czy należy motywować dziecko nagrodą?

Nie ma potrzeby obiecywania dużej nagrody za „dobry wynik” diagnozy.

Może to niepotrzebnie wzmacniać przekonanie, że dziecko jest oceniane i musi wykonać wszystko poprawnie.

Można oczywiście pochwalić dziecko za wysiłek, zaangażowanie i udział w spotkaniu.

Lepiej jednak unikać komunikatu, że nagroda zależy od tego, czy dziecko „dobrze wypadnie”.

Diagnoza ma pokazać rzeczywiste funkcjonowanie dziecka, a nie jego zdolność do osiągnięcia najlepszego możliwego wyniku.

Czy przed diagnozą warto wykonywać ćwiczenia SI w domu?

Nie ma potrzeby rozpoczynania specjalnego programu ćwiczeń przed diagnozą tylko po to, aby dziecko lepiej poradziło sobie podczas spotkania.

Dziecko może oczywiście normalnie bawić się i uczestniczyć w swoich codziennych aktywnościach.

Nie trzeba ograniczać naturalnego ruchu ani zmieniać jego rutyny.

Jeżeli natomiast dziecko już wcześniej otrzymało zalecenia od specjalisty, nie należy samodzielnie ich zmieniać bez konsultacji.

Po diagnozie, jeżeli będzie to zasadne, terapeuta może zaproponować odpowiednio dobrane aktywności.

Więcej na temat aktywności domowych znajdziesz w artykule Ćwiczenia Integracji Sensorycznej w domu – co naprawdę pomaga?

Czy trzeba ograniczyć aktywność dziecka przed wizytą?

Zazwyczaj nie ma potrzeby celowego ograniczania ruchu po to, aby dziecko podczas diagnozy było bardziej aktywne.

Nie warto również celowo intensywnie „wybiegać” dziecka przed spotkaniem w nadziei, że później będzie spokojniejsze.

Takie działania mogą zmienić jego typowy poziom pobudzenia i wpłynąć na zachowanie podczas spotkania.

Najlepiej zachować możliwie zwyczajny rytm dnia i unikać jedynie nadmiernego przemęczenia.

Co jeśli dziecko jest chore w dniu diagnozy?

Choroba może znacząco wpływać na funkcjonowanie dziecka.

Gorączka, infekcja, ból, osłabienie, brak snu czy złe samopoczucie mogą wpływać między innymi na koncentrację, koordynację, aktywność oraz reakcje na bodźce.

Jeżeli dziecko jest chore lub jego samopoczucie wyraźnie odbiega od typowego, warto skontaktować się z placówką i ustalić dalsze postępowanie.

W niektórych przypadkach przełożenie wizyty może pozwolić uzyskać bardziej wiarygodny obraz funkcjonowania dziecka.

Co jeśli dziecko źle spało przed diagnozą?

Pojedyncza gorsza noc może się zdarzyć i nie zawsze oznacza konieczność odwołania spotkania.

Warto jednak poinformować specjalistę, jeżeli dziecko jest wyraźnie bardziej zmęczone niż zwykle.

Zmęczenie może mieć wpływ na:

• uwagę,
• motywację,
• równowagę,
• koordynację,
• poziom pobudzenia,
• reakcje emocjonalne.

Informacja o nietypowej sytuacji pomaga właściwie interpretować zachowanie dziecka podczas spotkania.

Czy warto powiedzieć terapeucie, że dziecko ma „gorszy dzień”?

Tak. Wszystkie informacje, które mogą wpływać na zachowanie dziecka w danym dniu, mogą być ważne.

Warto poinformować specjalistę, jeżeli:

• dziecko źle spało,
• jest wyjątkowo zmęczone,
• wydarzyło się coś stresującego,
• zmieniła się jego codzienna rutyna,
• wraca do zdrowia po chorobie,
• tego dnia zachowuje się wyraźnie inaczej niż zwykle.

Dzięki temu osoba prowadząca diagnozę może uwzględnić te okoliczności podczas interpretacji obserwacji.

Jak przygotować młodsze dziecko do diagnozy SI?

W przypadku młodszych dzieci najlepiej używać krótkich i konkretnych komunikatów.

Nie ma potrzeby opowiadania o spotkaniu z dużym wyprzedzeniem, szczególnie jeśli dziecko ma tendencję do niepokoju przed nowymi sytuacjami.

Można powiedzieć na przykład, że pojedziecie do miejsca, gdzie pozna nową osobę i będzie wykonywać różne zadania oraz aktywności.

Warto również:

• zaplanować odpowiednią ilość czasu na dojazd,
• nie przychodzić w pośpiechu,
• zabrać potrzebne rzeczy zgodnie z informacjami placówki,
• zadbać o wygodne ubranie,
• zachować spokojne nastawienie.

Dzieci często przejmują emocje dorosłych. Jeżeli rodzic wielokrotnie podkreśla, że spotkanie jest bardzo ważne albo martwi się wynikiem, dziecko może odczuwać dodatkowe napięcie.

Jak przygotować starsze dziecko do diagnozy Integracji Sensorycznej?

Starszemu dziecku można dokładniej wyjaśnić cel spotkania.

Można powiedzieć, że specjalista chce sprawdzić, jak dziecko radzi sobie z różnymi zadaniami ruchowymi i jak jego organizm odbiera różne informacje.

Warto podkreślić, że:

• nie jest to egzamin szkolny,
• nie otrzyma oceny,
• nie musi znać odpowiedzi na wszystkie pytania,
• może powiedzieć, jeśli czegoś nie rozumie,
• może poinformować, jeśli jakaś czynność jest dla niego nieprzyjemna.

Starsze dzieci często czują się bezpieczniej, gdy rozumieją, po co odbywa się spotkanie.

Jak przygotować dziecko z nadwrażliwością sensoryczną?

Jeżeli dziecko ma wyraźną nadwrażliwość na określone bodźce, warto poinformować o tym specjalistę jeszcze przed rozpoczęciem aktywności.

Może to dotyczyć na przykład:

• dotyku,
• dźwięków,
• ruchu,
• określonych materiałów,
• bliskości innych osób.

Nie należy celowo wystawiać dziecka przed wizytą na bodźce, których nie toleruje, aby „przyzwyczaiło się” do nich przed diagnozą.

Ocena powinna uwzględniać rzeczywiste reakcje dziecka oraz jego granice.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Nadwrażliwość sensoryczna u dziecka – objawy, przyczyny i jak pomóc?

Jak przygotować dziecko, które stale poszukuje ruchu?

Jeżeli dziecko ma bardzo dużą potrzebę ruchu, nie trzeba przed wizytą próbować za wszelką cenę sprawić, aby było spokojniejsze.

Informacja o naturalnym poziomie aktywności dziecka jest ważna dla osoby prowadzącej ocenę.

Warto opisać, jak potrzeba ruchu wygląda na co dzień:

• jak często dziecko zmienia pozycję,
• czy stale biega lub skacze,
• czy poszukuje intensywnego huśtania lub kręcenia,
• czy często wpada na przedmioty,
• czy używa dużej siły,
• czy trudno mu przejść do spokojniejszej aktywności.

Więcej na temat dużej potrzeby ruchu przeczytasz tutaj: Dlaczego dziecko ciągle się wierci?

Jak przygotować się do wywiadu z rodzicem?

Wywiad jest bardzo ważnym elementem diagnozy, ponieważ kilkadziesiąt minut obserwacji w gabinecie nie pokazuje wszystkich sytuacji, z którymi dziecko mierzy się każdego dnia.

Przed spotkaniem warto zastanowić się nad trzema podstawowymi pytaniami:

1. Co najbardziej niepokoi nas w funkcjonowaniu dziecka?
2. W jakich konkretnych sytuacjach pojawia się problem?
3. Jak bardzo wpływa on na codzienne życie dziecka i rodziny?

Takie przygotowanie pomaga skoncentrować rozmowę na rzeczywistych trudnościach.

Warto również powiedzieć o mocnych stronach dziecka. Diagnoza nie powinna koncentrować się wyłącznie na problemach, ale uwzględniać cały obraz jego funkcjonowania.

Jakie pytania można zadać terapeucie podczas diagnozy?

Rodzic ma prawo wiedzieć, jak wygląda proces diagnostyczny i co będzie działo się dalej.

W zależności od sytuacji można zapytać:

• z ilu spotkań składa się diagnoza,
• jakie obszary będą oceniane,
• czy potrzebne są dodatkowe dokumenty,
• kiedy można spodziewać się omówienia wyników,
• czy rodzic otrzyma zalecenia,
• czy w przypadku stwierdzenia trudności potrzebna będzie terapia,
• jak będą określane cele ewentualnej terapii,
• kiedy warto ponownie ocenić funkcjonowanie dziecka.

Dobra współpraca rodzica ze specjalistą jest ważna zarówno na etapie diagnozy, jak i późniejszego wsparcia.

Co dzieje się po zakończeniu diagnozy SI?

Po zebraniu potrzebnych informacji specjalista analizuje wyniki obserwacji, wywiadu oraz przeprowadzonych prób.

Następnie rodzice powinni otrzymać omówienie funkcjonowania dziecka oraz informację dotyczącą dalszego postępowania.

W zależności od wyniku może zostać zaproponowane:

• rozpoczęcie terapii Integracji Sensorycznej,
• przekazanie zaleceń do wykorzystania w codziennym życiu,
• obserwacja funkcjonowania dziecka,
• konsultacja z innym specjalistą,
• połączenie różnych form wsparcia.

Nie każde dziecko, które przechodzi diagnozę SI, musi rozpocząć regularną terapię.

Decyzja powinna wynikać z rzeczywistych potrzeb dziecka i wpływu obserwowanych trudności na jego codzienne funkcjonowanie.

Czy diagnoza SI oznacza, że dziecko będzie potrzebowało terapii?

Nie. Celem diagnozy jest ocena funkcjonowania, a nie automatyczne kwalifikowanie każdego dziecka do terapii.

Jeżeli trudności są niewielkie i nie ograniczają istotnie codziennego życia, możliwe jest inne postępowanie niż regularna terapia.

Z kolei jeżeli diagnoza wskazuje na obszary wymagające wsparcia, a trudności realnie wpływają na funkcjonowanie dziecka, można ustalić indywidualny plan terapii.

Jeżeli zastanawiasz się, kiedy w ogóle warto zgłosić dziecko do specjalisty, przeczytaj również: Kiedy iść z dzieckiem do terapeuty Integracji Sensorycznej?

Co jeśli wynik diagnozy wskazuje na potrzebę terapii?

Jeżeli na podstawie diagnozy zostanie stwierdzone, że dziecko potrzebuje terapii Integracji Sensorycznej, kolejnym krokiem powinno być określenie konkretnych celów.

Terapia nie powinna polegać wyłącznie na wykonywaniu przypadkowych aktywności ruchowych.

Cele powinny wynikać z funkcjonowania konkretnego dziecka i dotyczyć obszarów, które rzeczywiście sprawiają mu trudność.

Mogą obejmować między innymi:

• poprawę równowagi,
• rozwijanie koordynacji,
• wspieranie planowania ruchowego,
• lepszą organizację reakcji na bodźce,
• większą samodzielność,
• większy komfort podczas określonych codziennych czynności.

Postępy powinny być później oceniane nie tylko podczas zajęć, ale przede wszystkim w codziennym funkcjonowaniu dziecka.

Więcej przeczytasz tutaj: Efekty terapii Integracji Sensorycznej – kiedy można zauważyć pierwsze zmiany?

Jak długo może później trwać terapia Integracji Sensorycznej?

Jeżeli po diagnozie zostanie zalecona terapia, jej długości nie można wiarygodnie określić wyłącznie na podstawie liczby spotkań.

Czas terapii zależy od:

• rodzaju trudności,
• ich nasilenia,
• wieku dziecka,
• ustalonych celów,
• regularności spotkań,
• indywidualnego tempa zmian.

Najważniejsze jest regularne sprawdzanie, czy realizowane są ustalone cele i czy zmiany przekładają się na codzienne funkcjonowanie.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Ile trwa terapia Integracji Sensorycznej?

Najczęstsze błędy przed diagnozą Integracji Sensorycznej

Rodzice chcą jak najlepiej przygotować dziecko, jednak czasami dobre intencje mogą niepotrzebnie zwiększyć jego napięcie.

Przed diagnozą warto unikać:

• ćwiczenia zadań, które mogą pojawić się podczas spotkania,
• mówienia dziecku, że musi dobrze wypaść,
• porównywania go z rodzeństwem lub rówieśnikami,
• obiecywania dużej nagrody za dobry wynik,
• straszenia terapeutą,
• przedstawiania wizyty jako egzaminu,
• celowego ograniczania ruchu przed spotkaniem,
• intensywnego męczenia dziecka przed wizytą,
• samodzielnego odstawiania leków,
• ukrywania przed specjalistą ważnych informacji dotyczących funkcjonowania dziecka.

Najlepsze przygotowanie to zwykle spokojna rozmowa, wygodne ubranie, możliwie normalny dzień oraz zebranie najważniejszych informacji dla specjalisty.

Lista kontrolna przed diagnozą Integracji Sensorycznej

Przed wyjściem na wizytę możesz skorzystać z krótkiej listy kontrolnej:

• Dziecko wie, dokąd jedzie – otrzymało prostą informację dostosowaną do wieku.
• Nie przedstawiliśmy wizyty jako egzaminu – dziecko nie musi niczego „zdawać”.
• Strój jest wygodny – ubranie umożliwia swobodny ruch.
• Dziecko jest w miarę wypoczęte – jeśli wystąpiła wyjątkowo zła noc, poinformujemy o tym specjalistę.
• Dziecko nie jest bardzo głodne – zachowaliśmy jego zwykły rytm posiłków.
• Mamy potrzebne dokumenty – jeśli dziecko posiada istotne wcześniejsze opinie lub wyniki.
• Mamy przykłady trudnych sytuacji – wiemy, co konkretnie chcemy omówić.
• Znamy obserwacje przedszkola lub szkoły – jeśli są dostępne.
• Nie ćwiczyliśmy zadań pod diagnozę – chcemy pokazać naturalne funkcjonowanie dziecka.
• Nie zmienialiśmy samodzielnie leków – dziecko przyjmuje je zgodnie z zaleceniami lekarza.

Najważniejsze informacje dla rodziców przed diagnozą SI

Przygotowanie dziecka do diagnozy Integracji Sensorycznej nie powinno przypominać przygotowania do sprawdzianu.

Najważniejsze jest umożliwienie specjaliście zobaczenia możliwie naturalnego sposobu funkcjonowania dziecka.

• Nie trzeba wcześniej trenować konkretnych zadań.
• Warto powiedzieć dziecku, dokąd jedzie i czego może się spodziewać.
• Nie należy mówić, że musi dobrze wypaść.
• Najlepiej wybrać wygodne ubranie.
• Warto zadbać o odpoczynek i zwykły rytm dnia.
• Nie należy samodzielnie odstawiać leków.
• Warto zabrać istotną wcześniejszą dokumentację.
• Pomocne są konkretne przykłady trudności obserwowanych w domu.
• Warto znać obserwacje nauczycieli z przedszkola lub szkoły.
• Jeżeli dziecko jest chore lub wyjątkowo źle się czuje, warto poinformować placówkę.
• Rodzic nie powinien podpowiadać podczas prób bez prośby specjalisty.
• Diagnoza nie oznacza automatycznie konieczności rozpoczęcia terapii.

Powiązane artykuły o Integracji Sensorycznej

• Co to jest Integracja Sensoryczna?
• Objawy zaburzeń Integracji Sensorycznej u dzieci
• Kiedy iść z dzieckiem do terapeuty Integracji Sensorycznej?
• Diagnoza Integracji Sensorycznej – jak wygląda i kiedy warto ją wykonać?
• Nadwrażliwość sensoryczna u dziecka
• Podwrażliwość sensoryczna u dziecka
• Problemy z koncentracją u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Integracja Sensoryczna a ADHD
• Integracja Sensoryczna a autyzm
• Niezgrabność ruchowa u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Zaburzenia równowagi u dziecka a Integracja Sensoryczna
• Dlaczego dziecko ciągle się wierci?
• Ćwiczenia Integracji Sensorycznej w domu – co naprawdę pomaga?
• Ile trwa terapia Integracji Sensorycznej?
• Efekty terapii Integracji Sensorycznej – kiedy można zauważyć pierwsze zmiany?
• Integracja Sensoryczna Niepołomice – diagnoza i terapia SI

Najczęściej zadawane pytania o przygotowanie dziecka do diagnozy Integracji Sensorycznej

Diagnoza Integracji Sensorycznej w Niepołomicach

Jeżeli obserwujesz u dziecka trudności związane z reakcją na bodźce, równowagą, koordynacją, planowaniem ruchu, czuciem własnego ciała lub bardzo dużą potrzebą określonych aktywności, odpowiednia ocena może pomóc lepiej zrozumieć jego funkcjonowanie.

W Centrum Rozwoju ISkierka w Niepołomicach prowadzimy diagnozę oraz terapię Integracji Sensorycznej dla dzieci.

Podczas diagnozy patrzymy na funkcjonowanie dziecka całościowo. Ważne są zarówno obserwacje i wykonywane próby, jak również informacje przekazywane przez rodziców dotyczące codziennych sytuacji w domu, przedszkolu lub szkole.

Nie oczekujemy, że dziecko będzie wcześniej ćwiczyło konkretne zadania. Zależy nam na poznaniu jego rzeczywistych możliwości i potrzeb.

Jeżeli diagnoza wskaże obszary wymagające wsparcia, dalsze postępowanie oraz cele terapii ustalane są indywidualnie.

Centrum Rozwoju ISkierka
ul. Ułanów 17A
32-005 Niepołomice

Telefon: 789 789 317
E-mail: terapia@cr-iskierka.pl

Dowiedz się więcej o diagnozie i terapii Integracji Sensorycznej w Niepołomicach

Sprawdź dostępne terminy i umów konsultację

Skontaktuj się z Centrum Rozwoju ISkierka